Öldü çocuklar,kayboldu umutlar

Soldu tüm çicekler ve onca günler

Çürüdü,

Güzel kokulu çocuklar ve menekşeler

Unutuldu,

Güzel sevimli gülüşler.

Kimi sevdi,kimi bıçaklayıp gitti.

Kimi,

Sonbahar yaprağı gibi

Kimi ilkbahar güneşi gibi

Kimi ise

Kırılan cam gibi.

Kırgın şimdi kurşun kalem

Çürüdü gölgesiz beden

Soldu çicek gülüşlerim

Unutuldu hatırlamadığım sevdiğim.

Sözlerin soğuk su gibi titretir bedenimi

Yalnızlık kuşların cıvıltısı gibi

Düşlerim,

İzmir’in kordonu gibi

Sessizliğim,

Krematoryum gibi

Çocukluğum,

Unutulmuş tozlu gramafon gibi.

Fırat KARADENİZ

21.12.2016