Gülüşümü Bıraktım





Soğuk bir Ekim gecesinde
bir yürek üşüdü..
Kapattı kapılarını..
Artık açması da zor
tedavisi de zor."







Ben sana en güzel gülüşümü bıraktım ıssız kelimesiz.. Çocuktuk belki belki yeşermemişti aklım..
Eskitilmemiş bir hikaye bu benim hafızamda ve hala.. Birbirimize aslı astarı olan sözler veremedik belki astarı yüzünden
pahalıydı belki kimbilir.. Şimdi buradayım başım ellerimin arasında yine “şimdi şu kapıdan girse..” diye sayıkladığım geceleri düşünüyorum..





Ne çok bekledim seni ve sen ne çok gelmedin.. Uzun yürüyüşler yapıyordum o zamanlar.. Sen kimbilir nerelerdeyken
karşıma çıkan her insana “onu gördünüz mü?” diye soramıyordum bile.. Yaslandığım duraklara yazarken adını her hecesinde düşüşlerim yine de her hecesine yeniden sevdalanmalarım.. Yaşamadan bitmiyor körolasıca..






Her bahar ısrarla pişman oluşum bu yüzden bu yüzden eski gülüşlerimi bulamayışım bu yüzden bu yaralar bereler..
Güvensizliğim sebepsizliğimsevemeyişim bu yüzden..
çarpıp parçalayacak duvar bulamamışken hala
Senin yüzünden..