Çek silahını-daya sırtıma
 

Sen Vurdunda Ben Ölmedim mi?

Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da


Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi


Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni


Sense araya korkular koydun.


Yasaklar koydun...


Bitmez tükenmez engeller koydun


Şimdi nerdesin diye sakın sorma


Sen çağırdın da ben gelmedim mi?



Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,


Yağmurlu havalara...Bu kasvetli akşamlara


Sen varken


Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına


Otobüs duraklarına...


Sen varken ayrılanlara ağlamazdım...


Yıkılmazdım biten sevdaların ardından


Gidenlere küsmezdim


Kalanlara acımazdım...


Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim


Masumdum, çocuklar gibi


Böyle delirmezdim-küfretmezdim...


Hele ölmeyi hiç düşünmezdim.


Şimdi soruyorum sana


Adı sevdaysa bu cehennemin


Sen yaktın da ben yanmadım mı?



Biliyorsun


Bütün acılarına 'yeşil ışık' yaktım olmadı


Bütün korkularına'arka çıktım'olmadı


Dağlara merdiven dayadım olmadı


Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı


Sevdim olmadı -yandım olmadı-taptım olmadı


Benden artık pes


Bu aşkın biletini istediğin gibi kes


Nasılsa gidiyorsun


Biliyorum git...


Ama ardında


Ağlayan bir çift göz


Paramparça bir yürek


Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan


Çek silahını-daya sırtıma


Titrersem namerdim...


Sen vurdun da ben ölmedim mi?