Beklerim hep
 

beklerim ne çıkar uzaklaştığını sandığın yollarda
daha yaşadığın kadar yürüsen
ya da alıp zamanı adımlarını geriye götürsen
kaldığın soluklandığın her yer sevgidir
artık nereye gidersen nereye dönersen dön
ben yolun üzerinde görüp önce baktığın
sonra dokunup sevdiğin
ne bırakıp gidebildiğin
ya da kıyıp koparamadığın
tek bir dal papatyayım
yoluna saflığımı unutturacak
benden çok sevecek birşey bulup koyamazsan şayet
hiçbir nedenden vazgeçme sevmekten
zamanda yok etse unutma
cebinde elini her attığında gününde
gecesinde ise her anını ispat edecek yıldızla
nefes aldığın her an
yüzümü aynada gözlerinde göreceksin
bana dair herşey için avuçlarında tohumlarım var
olurda dar gelirse soluğun
savur rüzgara bak
yere düşüp ağaç
göklere karışan bulut
sen farketmeden yüreğine ekilen sevgin olacaktır
bakma sen tek dal papatya oluşluğuma
artık yüreğinde oldukça
ölümden sonra bile doğacaktır unutma
__________________