Ölüme Çeyrek Kala
 

Ölüme Çeyrek Kala

Ben, umutlarımı yakarak ısındım.
Yokluğunun, zemheri soğuklarında.
Tükendi onlarda sonunda,
Yakacak, bir şey kalmadı geriye.
Yokluğun, öyle soğuk ki,
Buzul sarkıkları gibi, saplanırken yüreğime.
Gene de ölemem, kahretsin
Kıyamam içinde sen olan bir yüreğe.
Tükendim lakin,
Ölüme çeyrek kala, zaman durdu nafile !
Hasretin, diken oldu yüreğimde.
Kurur diye bekledim, lakin nafile.
Göz yaşlarım suladı her gün,
Ben kurusun dedikçe.
Büyüdükçe, büyüdü içimde
Sardı yüreğimi git gide.
Tükendim lakin,
Ölüme çeyrek kala,zaman durdu nafile !
Acılar mı
Gidişinin yanında, hiç kalır sonrasındakiler.
Yokluğunda, alıştım acıya belki de, kim bilir ?
Geri de bıraktığın yürek, aynı değil.
Ben, ben değilim
Gittin gideli, ben, bende değilim ki.
Tükendim lakin,
Ölüme çeyrek kala, zaman durdu nafile !
Aslında, hiç bir şey aynı değil.
Dünya bile kendinde değil.
Güneşte lekeler var !
Ay şavkını arıyor, sen gittin gideli.
Düştüğü yerde kaybetmiş kendini, gözlerinde.
Yıldızlar, göz kırpmayı unuttular
Takılı kalmışlar onlarda, gözlerinde.
Baharda gelmeyi unuttu, oda gitti seninle
Kış kaldı bir tek, senden geriye
Tükendim lakin,
Ölüme çeyrek kala, zaman durdu nafile !
Anlayacağın
Sen gittin gideli, mevsimler değişti.
Dünya değişti, ben değiştim
Değişmeyen tek şey var , kahretsin
Her şeye rağmen, sana olan “sevgim”
Birde, zemheri soğuklarda yanan yüreğim
Tükendim, lakin
Ölüme çeyrek kala, zaman durdu nafile.
__________________