Hüzün gelince kapımıza söz biter
 

Gözyaşları yaralar...

Hemde sadece düştüğü yeri değil

Sessizce geçtiği yüreklerimizide...

Ve öyle bir yaralar ki...

O yaralar bir daha asla kapanmaz...

Gecelerce yenileriz ardından gözyaşlarını

Ve hep yeni yaralarla sarsılır yüreğimizin duvarları...

Sağa dön sola dön...

Gözlerini kapa... aç...

Herşey faydasızdır...

Yitik bir aşkın şarkısını buluruz kendimizce...

Dinledikçe yaralarız bu sefer ellerimizi...

Ellediğimiz her yer kan olur...

Hayat kanlı bir oyundur bizlere aslında...........



Hüzün gelince kapımıza söz biter

Hayat kalır!



Biraz önce.......

Neşe Demirağ