Ruhum
 

Ruhum, yaşam sevincimi de taşıdığım sihirli bir bahçe gibi. O bahçe içinde kaybolmazsam yaşadığımı asla anlayamam.

Bazen trenin ters koltuğuna binmişim gibi işimin, kıyafetlerimin, arkadaşlarımın sahip olduğum her şeyin kaybolduğunu hayal ederim.

Mevcut zenginliğimin hafızamdan çıktığını. İnsanın yönünü bulabilmesi için, kayboluş hissine ihtiyacı vardır.