|
Cevap: Afşar Timuçin Şiirleri
Gün Doğarsa
Şair: Afşar Timuçin Gün doğarsa denizlerin üstüne dalgalardan Güneşin en azından bir umut olduğunu Duymalısın her zaman Hep çok uzun bir gemi gibi açılır suda Bir şey taşır ufuklara, ufuklardan Çiçeklenir sonsuzlanır Biliyorsun geçmeden gidemezsin zamanlardan Gün doğarsa saçlarından saçlarıma Kavga büyük bir deniz varış yok ufuklarda Her şeyin en güzeline yazgılanmışız gitmişiz Gün doğarsa saçlarından saçlarıma Biliyorsun geçmeden gidemezsin zamanlardan Gün doğarsa gün geçmeden doğamaz çocuk uykularından Denizlerden, kayalardan, kuytulardan, sulardan Geçmeden gün doğamaz karanlık dağlar gibi kuytulardan Denizlerden, kayalardan, kuytulardan, sulardan Gün doğarsa denizlerin üstüne dalgalardan Güneşin en azından bir umut olduğunu Duymalısın her zaman Biliyorsun geçmeden gidemezsin zamanlardan |
Cevap: Afşar Timuçin Şiirleri
Seni Çağıran Türkü
Şair: Afşar Timuçin Onlar savaşçıdırlar sabah akşam İnançlar örer umutlarından Ellerin karanlıkta üşüdü gir içeri Saçların yıkandı soğuk yağmurda Gel sobanın yanına sokul da Al eline sıcak kestaneleri Kuş masalları anlat Acıyı katık etme duruşuna |
Cevap: Afşar Timuçin Şiirleri
Savaşçının Ölüm Türküsü
Şair: Afşar Timuçin Yorgun kuşlar dökülüyor göklerden Kaskatı rüzgârlara çarpa çarpa Yorgun kuşlar dökülüyor uzaklardan Yorgun kuşlar göklerin avucunda Sonsuzluğa serpiliyor dağlardan Ne düştüğün gök, ne varacağın toprak Seni bir bitmişlik diye anlamayacak Her yerde izi var kanatlarının Her yere saçıldı duyarlıkların İşte sonu geldi yorgunlukların Başka kuşlar olacak bundan sonra Zaman kadar bitimsiz göklerde Güneşe en yakın doruklarda Yeni kuş yuvalarında, yeni kuşlar Kanatlanıyor çığlık çığlığa Göklere yeni çırpınışlar gelecek Ne üzül, ne kıskan, ne acı çek Bir sonsuzluk gibi geçtiğin göklerden Artık başka güzellikler geçecek |
Cevap: Afşar Timuçin Şiirleri
Savaşçının Düşündüğü Türkü
Şair: Afşar Timuçin Sen ölürsün de yapamazsın bunu Öldüremezsin bataklıkta kayık yüzdüren Sabahların altın saçlı çocuğunu Kimseyi umudundan edemezsin Toprağa ekemezsin ölüm korkusunu Sevinçleri kökünden sökemezsin Değirmende kimsesiz bırakamazsın unu Sen ölürsün de yapamazsın bunu Vuramazsın kıyıda uzakları gözleyen Sabahların gül yüzlü çocuğunu |
Cevap: Afşar Timuçin Şiirleri
Sanılar
Şair: Afşar Timuçin Şimdi belki benim gibi ölesiye yalnızsındır Uçan kuşları gözlemektesindir tek başına Çamların yeşiline dalmış gitmiştir gözlerin Radyo dinliyorsundur ya da susarak Bir kitabı okumaya çalışıyorsundur kim bilir Sonsuz güzellikte bir aşk düşünüyor olabilirsin Belki de anılarını deşiyorsun bir olmazı Bir açmazı derinden derine kurcalar gibi Bir kahve içmeyi bir elma yemeyi kurarak Saatine bakıyor olabilirsin uykulu gözlerle Çocukların oyununa dalmış gitmiş olabilirsin Mahpus gibi tutsak gibi belki köle gibi Yarını olmamak gibi bir duygu içindesindir Belki de kendini bağışlamıyorsundur Benim hiç bilmediğim bir şeylerden ötürü Kırık tirenler gibi öylece kalakalmışsındır Kalkıp gidip çekirdek almayı düşünüyorsundur Ya da uyumak istiyorsundur her şeyi unutmak için Belki sen de benim gibi ölesiye yalnızsındır |
Cevap: Afşar Timuçin Şiirleri
Sana Son Mektubumdur
Şair: Afşar Timuçin Beni rüzgâra verme Öfkeli bir deniz gibi Üstünden atma beni Yazdığın gibi silme Yumlama parçalama Ne yapsam kırılmaz diye İtme koca dağlardan Gidip gelip ağlatma Bu bensiz yapamaz de İçimin derinlerine sakla Gösterme kimseye beni Gönlünde tut bırakma Kuşlara parçalatma Çöllere koyup dönme Gözden çıkarma beni Tam her şeyimi aydınlatırken Yeter bu kadar deyip sönme Bir gidip bir gelip Çocuk gibi oyalama Korkutma yıldırma beni Beni sakın bırakma |
Cevap: Afşar Timuçin Şiirleri
Mavi Mendilin Türküsü
Şair: Afşar Timuçin Sandığa koy bu mendili, kullanma Üstünde martılar uçuşuyor - Her biri bir mavinin telaşçısı - Başedilmez bir deniz demektir bu Kimseye gösterme, sandığına koy bunu Onu benden daha genç, Daha dirençli, daha umutlu Bir savaşçıya sakla Kavuştuğunuz en güzel sabahta Çıkarırsın sandıktan Bu deniz yıllarca seni bekledi dersin Söz bilmez, söz anlamaz kuşlarıyla Seni karşıladı dersin bu mendil Hiç ıslanmadı boş bir anıyla Ya da sen başka mendil ver ona Denizi daha mavi, kuşları daha çılgın Kıyıları daha temiz ve güzel Bu da kalsın sandığında öylece Kimindi, nedendi, nasıldı bilinmeden |
Cevap: Afşar Timuçin Şiirleri
Küçük Türkü
Şair: Afşar Timuçin Sonra bir akşamüstü çıkıp geldiler Yepyeni bir sabahı kurmaya Sana duyduğum sevgi bir akşam İhtiyar ölümleri gibi geçti kapımdan Saksıda bir sardunya dalı gibi yalnız kaldım Ne ağlamayı becerebilmişimdir doğrudan doğruya Ne senin uğrunda ya da başka birinin Bıçaklar çekip bıçaklar yemeyi Ben belki de bilemedim sevmeyi |
Cevap: Afşar Timuçin Şiirleri
Korku Türküsü
Şair: Afşar Timuçin Onlar savaşçıdırlar korkuyu geçerken Bıraktılar dipsiz bir kuyuya Korku seni korkaklar ülkesine Kral yaptım çıkardım ülkemden Bende kalan neyin varsa Al götür giderken Şimdi kral benim kendi ülkemde Kendi ülkemde halk benim Şimdi artık kendi ordularımı Bildiğim gibi sürerim savaşa Korku seni korkaklar ülkesine Kral yaptım çıkardım ülkemden Bende kalan neyin varsa Al götür giderken |
Cevap: Afşar Timuçin Şiirleri
Kalyonlar
Şair: Afşar Timuçin Müzelerden çıkarıp Denizlere sürelim kalyonları Öleceklerse denizlerde ölsünler... Kafeslerden ormanlara Salalım aslanları Göğü silkeleyelim yağdıralım Altın yıldızları, gümüş ayları Öleceksek insan gibi ölelim Gelecekse getirelim yazları Neden özenle saklamak Kurşun geçirmez yalnızlıkları Neyi kaçırıyoruz kimden, Neden yalnız bizimdir sanıyoruz Boydan boya uzayan sokakları Neden kırık bir çıkrık gibi içimiz Dönüyor döndükçe kapanıyor kendine Öleceksek insan gibi ölelim Gelecekse getirelim yazları... |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 17:58. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.