Cevap: Ece Arabul Günel Şiirleri
 

Kolayı Yok
Şair: Ece Arabul Günel

Kolayı yok bunun..
Oyalamak yersiz..
Kara bir kütleyi fırlatacaksın,
İnecek yüreğine
Tekrarlayacaksın
Niyesini,
Yoksa nasıl tutunursun
Çoktan unutulmuş kızgınlığına


Kocaman iri balık gözü yalnızlık sana bakacak
Boydan boya lacivert kesecek her köşen
Önce isteyecek, sonra kaçacaksın.
Hiçbir zaman hazır olamayacaksın
Çağırmaktan yorulduğun gün
İzin isteyeceksin
Üzgün olmak için..

Sakız gibi çürüdü zaman
Merdivenler yer değiştiriyor..
Elimdeki eşyayı unutuyorum..
Ve birden çığlık atıyorum susun diye..
Belki sessizlikte susar içimdeki
Bekleyen

Ellerim yüzümde
Dudaklarım, gözlerim..
Ya onlar da dağılsa..
Nasıl toplanır beden..
Üflenince uçuşan tohum çiçeği..

Artık kimseyi sevmiyorum..
Yalnızca sevdiklerimi
Hatırlamaya çalışıyorum.

Cevap: Ece Arabul Günel Şiirleri
 

Küçük Kızın Ağacı
Şair: Ece Arabul Günel

Beni bir kiraz ağacına götür desem
İlk dalına ulaşabileceğim
Dalları taze pembe kirazlarıyla ağır
Mağrur bir anne gibi orda gülümseyen
İnce beyaz gövdesinden baharı sevsem

Kiraz bahçelerine trenle gidilir
İstasyona yakın kahveler
Havuzunda 1-2 alabalık yan dereden
Derenin tıkır tıkır taşları
Avuçlarda ince belli çay bardakları

Leylekler önce, ardından kırlangıçlar
Konfeti gibi bahar ağaçları
Yabanıl çiğdem kokusu
Mora kesmiş, tüle sarmış bayırlar
Ama eksik kalır bir yanı
Mutlaka ağızda
Kirazın çekirdek kırığı

Annemin saçları açık pencere rüzgarıyla
Elleri cama dayalı küçük kıza ulaşır
“Al hançeri kadınım”; o küçücük kıza ver..
Olsa olsa kiraz ağacının
Kuytu ıslak toprağına
Resim çizer

Cevap: Ece Arabul Günel Şiirleri
 

Kırık
Şair: Ece Arabul Günel

Bıçak gibi yalnızlık damarlarımda
Çizgi çizgi duyulan
Arıyorum kendimi..
Benim olan ortamdan koparan
Umutla
Nasıl da ürkek
Yaşama sızıyorum..

Bilinçlenip kavradıkça kendimi
Sürükleniyorum daha bir çıkmaza
Uğraştan yine de çoğu kez yılgın

İlerleyiş, sunular
Neye göre değişim?

Olabildiğince uzaklaşmak
Ve yitirmek ruhunu buzullarda
Kırgın son kez bakıp yaşama
Ayrılmak istiyorum.

Cevap: Ece Arabul Günel Şiirleri
 

Şaşırdım
Şair: Ece Arabul Günel

Çevrenin sessizliğini çektim içime
Her ayak sesimi
Önce ben yadırgadım
Sonra evren..

Bütünleşemedim
Boşluk korkuttu
Dünya yığıldı üstüme
“Bu ben miyim? ” dedim.

Cevap: Ece Arabul Günel Şiirleri
 

Körpecik Dalında
Şair: Ece Arabul Günel

Körpecik dalında
Tüyü titrerdi
Sabah çiği
Islak serin alnında
Onaltı yaşında delikanlı
Yüreğinde gülüşü
Aymazlığı sevdaya
İpince gözyaşı
Soluk ayışığı olmuş kız
O kadar uzak ki durulmaya.

Cevap: Ece Arabul Günel Şiirleri
 

Matruşka
Şair: Ece Arabul Günel

Matruşkalar gibi her yaştayız
Yüreğimiz çizilir annemizi ararız
Söküğümüzde müdür muavininin bakışı
Kırmız gül lise çıkışında
Çingene pembesi yerde tepinen çocukta..
7 yaşında özenerek baktım yan sıradaki inci yazıya
Hala ezilirim..

Tutkular da eklenir gelişirken
Bıraktığın yerdedir yeni gelen..
Saatime ilk dokunuştan
Tuzlu duvar gölgelerine
Hiç ayrılmadım hiç kimseden
Hiçbir kapı kapanmadı
Yalnız tekrar geçmeye fırsatım olmadı

Ne çarptıysa beni 20’sine kadar çarptı
Tekrarlanıp durdu duygular..
Belki azıcık büyüdü sanrılar
Anılar neyi çağırırsa onu severim artık..
Tanıdığın tanımadığın kadar şaşırtmaz seni..
Anlayış kadar sıkıcı ne var..

Her yaşını sevebiliyor musun
Göğsüne bastırıp bebekliğini
Sarılıyor musun sevdasını anlatamadan
Aldatılan genç kıza..
Gülümseyebiliyor musun inandıkları uğruna
Kendini ve inananları aldatana..
Herkesi sevmenin ve güvenmenin ne büyük haksızlık olduğunu
Farkedebiliyor musun..
Tek gerçek aynalarda
Yansıman nasılsa kendine
Öylesin..

En küçük matruşkada kalan kırgınlıklar..
Bakarsın kabuğunu çatlacak..
Oysa her soru yanıtını bulur,
Fırlat maviliğe, usulca süzülür
Su kendi yatağını yaratır
Çaresiz kalınan yalnızca kurallar.
Bir de uçar gibi merdivenler kalır..
Bir telefon sesi, bir çağrı..
Yaşananlar mı..
Anılardan silinen birer ayrıntı..

Cevap: Ece Arabul Günel Şiirleri
 

Mineli
Şair: Ece Arabul Günel
Saksağandır yüreğim
Anılar toplar
Aynalı bir konsol üstünde
Gece teri, sümbül mavisi, kış güneşi
Bir mineli kutu ki
Ne varsa onda
Silinir geçmişi

Cevap: Ece Arabul Günel Şiirleri
 

Sakın Sevdanı
Şair: Ece Arabul Günel

Sağnak yağmurlardan geleli

Bir nergis açımlık zaman olmuş

Aynı soluğu taşıyorsun

Verme gizini girdap bakışlım

Sakın benden sevdayı..

Cevap: Ece Arabul Günel Şiirleri
 

Sesin....
Şair: Ece Arabul Günel

Sesin bile yeter
Sesin,
Suya düşen bir yaprağın uğultusu

Cevap: Ece Arabul Günel Şiirleri
 

Sevdanın Kokusu
Şair: Ece Arabul Günel

Sana bir fotoğraf dolusu papatya getirdim
Birkaç da gelincik
İkisi sığmamış
Yüreğinde tamamlanır..

Seni göremedim, ışığım yoktu
Sevdanın kokusu
Renginden sonra yitermiş