|
Onat Kutlar Şiirleri
At Şair: Onat Kutlar At konuşmadan çıkar yollara Eğersiz çıplaktır bir payitahtın ıssız sokaklarından sabaha karşı bir ılgarla geçer Açılır sular ve deniz koşar yalnızca kendinin bildiği ülkeye doğru Ardında kıvılcım tarlaları bırakır Ayaklarında mermere çarpan demirler bulunması bundandır Denizi bilir de bakmadan geçer At uysaldır parlak gönderine çekilir çocuklar ve gökkuşağı Kamçıdan dizginden gemden çekinmez Korkusundan değil utanmasından Bir çam hizasından geçer ormanı Yel burnunun narin kanatlarına bir ipek sezgisiyle dokunur. Ova Sonra kentler gelir durur bakar at Gözleri güzeldir gelecek gibi Sisli yaprakları demir kargıyla kuşatan askerler ve köpekleri yelesinin sularında boğulsun diye fırtınayı bekler Sonra çılgın dörtnala bir koşu başlar Nereye nereye? Belki Oramar Yakar kendi yazısının yapraklarını Sarı tanyerinin bulutlarından alnına durmadan yıldızlar kayar Ayağı sekili dağ köylerinden kaynağı bilinmez sulara doğru Bir resim değildir at ve sınırları tam çizilmemiştir Tökezler bir düşün yamaçlarında Kişneyerek bir çavlana dönüşür Bekler Oramarın ıssız dağları ve altın nadaslardan doğan çocuklar yeni bir at gelinceye kadar |
Cevap: Onat Kutlar Şiirleri
Ayrılık
Şair: Onat Kutlar Ayrılık şiiri ne kadar yalın Sevdiğimiz aşk sözcükleri gibi Kılıçla kesiyor bir hain nokta Öpüşen virgüllerle akan cümleyi Nasıl soğuk ayrılığın güneşi Gölgeli bir çınar olan gövdemin Dallarını içten kırınca acı Buzdan bir alçıyla tutuyor beni Ayrılık sabahı ne kadar beyaz Ölümün hüzünlü arkadaşı kar Bana ütülü bir çarşaf hazırlar Bir karanfil tam yüreğimin üstünde |
Cevap: Onat Kutlar Şiirleri
Bir Şiirin Gelişi
Şair: Onat Kutlar İlmekler atar günlerin yatay rüzgarlarına bir yağmur başlangıcı gibi belirsiz. Uzakta boşanan bir yayın, açık havada çınlayan çekiç seslerinin ve bir omuza yaslanmış ağlayan güzel bir yüzün parmak uçlarıyla gelir, yaklaşır. Nedensiz bir kıra çıkma isteği ya da çok eski bir kitabı yeniden okumak. Bir kazıya hazırlanır gibi, bir yolculuğa. Bir tahliye sabahının hüznü tarayan sevinçleriyle aşar duvarları ve gelir konar kanatlarıyla yabancı bir kuşun. Bir uzaklığın habercisidir demir kapılardan çamurdan, korkulardan, bakan yüzlerinden küçük çocukların alınlarına yirmi yıl sonraki ölüm hükmünü mührüyle şimdiden basan sultanın kanlı topraklarından. Bastırır sevgilinin tutkulu gövdesiyle derin sularına koyu mavi bir akşamın. Pırıltılı balıkları bilinen sözcüklerin hızla geçerler henüz hiç bir gezginin ulaşamadığı kaynağa doğru. Ve bir kayadan kırınca bir acının zincirlerini uçmak ister yeryüzüne bu ateş yıllarından konuğu. Henüz yazılmamış olan şiir. |
Cevap: Onat Kutlar Şiirleri
Bulutlu Bir Günde Doğan Çocuğa
Şair: Onat Kutlar Baban bu toprağın en delikanlı boğasıydı bir nevruz şenliğinde kestiler Ne tuhaf sen kirli yeşil eylül bulutları altında ve aylardan temmuz onun gelinciklerinden doğdun Burcunda yıldız görünmüyor Ölümün kapısını aralayan güz çok sürmez Yeniden vurur dallara bahar İşte sana mavi gökyüzü ve mavi deniz defteri üstelik tertemiz El koymanın tam zamanıdır ufukta kargalar henüz görünmüyor |
Cevap: Onat Kutlar Şiirleri
Cezayir Ağacı
Şair: Onat Kutlar Cezayir Ağacı Sevgilim Cezayir beyaz bir duvar Bir yani akdeniz öbür yani nar Senin nar ağacın benim denizim ve duvar Bir yasemin senin gibi Cezayir Ve de zakkum benim gibi zehir Aures'ten rüzgar senin kokunu bana getirir Bütün gece Kabylie berberileri Hurma dallarından denize geçti Ama nice yıllar göremedim bile senin düşlerini Kurşun kanatlarıyla tarihin Derin ovasında uçuyor Konstantin Ve göğsümü bir zeytin dalıyla okşayan yüreğin Bu şiiri sevgilime adadım Hadj Ali, Benzine ve öteki dostlarım Kanlı bir gül çizgisiyle ayrılırken haziran Mor perdelerle Otel Aletti Bir ateş ağacı gibi yandı gitti Sevgilim ayrılık canıma yetti |
Cevap: Onat Kutlar Şiirleri
Düş
Şair: Onat Kutlar Bir ülkeye binmişim adım ne bilmiyorum Irmaktan geçsem gerek kör karanlıktayım Yapışmış bir yanından bir satrap kıtasına ülke ve elimde ucu yanık pankart sapıyla Donuk köylü heykelleri kıyıda ve Atatürk kara-baba barajının suları durmadan yükseliyor Uzun sürecek anlaşılan tufan ırmaklar bekleyecek Denize yol veren dağlar delinecek önce, çocuklar ve bir kadın sığınmış yorgun kırlangıçların hüznüyle neden hepsi durmuş bana bakıyor Neden bakıyor köylüler çocuklar ve sevdiğim kadın? Oysa bir ülke yutmuş beni ve adım yunusun şafağına çok yabancı sulardan geçiyorum Bağırıyor öfkeli babam, "Oraya git!...Oraya git!..." Gitmeyeceğim işte. Her neyse aklıma koyduğum "Aldım ve kabul ettim de!..." Hayır, etmeyeceğim!.. Ayağımın altında işte senin çivilerle yazdığın en yeni ahid, karnından çıkamadığım kala-balık bir gün dolaştırıp zulmün yedi denizinde senin ölümünle güneşli bir kıyıya bırakacak beni yanıbaşımda izinli askerler, köylüler, çocuklar ve sevdiğim kadın. |
Cevap: Onat Kutlar Şiirleri
Günlük Şiirler
Şair: Onat Kutlar Sen gittikten sonra iki çalgıcı turnalar semahını çaldı ve kimse dinlemedi onları benden başka. Sarımsak kokusunun yoksulluk ve rakıyla buluştuğu saygısız kalabalıkta kimse duymadı beni terkeden kanatların bıraktığı esintiyi. Biri incecik öbürü kalın iki tel vururken çalgının yüreğine nicedir aklımı kurcalayan Bertold Brecht'in 'Sevenler' şiirini düşündüm bir yaşamdan ötekine yanyana uçan iki turnayı. Taa yirmisekizlerden. 'Güneşin ve ayın az değişken dilimleri altında uçup giderler yine, böyle tutkun birbirine. Hey, nereye gidersiniz? - Hiç bir yere - Nerden gelirsiniz? Her yerden. Sorarsınız, ne zamandır birliktesiniz? diye. Az zamandır. Ne zaman ayrılacaksınız peki? - Yakında.' Çıktığımda hava acıktı ikindi güneşi gibi nicedir ısıtmayan parlak ayın az değişken dilimleri altında yürürken sordum kendi kendime. Nereye gidiyorsun? Hiç bir yere. Ne zamandır yalnızsın? Bilmem, denize ve ayışığından yapraklar kesen şiire sormalı bunu. Daha yazılırken bir anıya dönüşen şiirlere Sordum kendi kendime ne yapılabilir çamurdan? Heykel Acilardan? Aşk. Yoksulluklardan bir devrim bile yapılabilir. Ama hiç bir sey hiç bir sey yapılamaz ayrılıklardan. Sen, çalgıcılar ve ayışığı çekip gittiniz uykunun eşiğine vurulmuş bir turna gibi dönerek düşerken sordum otuzdokuzlardan Bertold Brecht'le birlikte 'Ne yapmalı peki?' Aklim dokunacak bir baska akıl arıyor. Nicedir yabancı denizlerde yıkanan tenim baska bir teni. 'Ne yapmalı?' Biliyorum yağmur yağmaz yukarı doğru yeniden Acımaz olur, silinir gider izi bıçağın. Ama hiç bir rüzgar doldurulamaz boş kalan yerini, bir yaşamdan ötekine birlikte uçan turnaların yerini gökyüzünde. |
Cevap: Onat Kutlar Şiirleri
Mart İçin Hoyrat
Şair: Onat Kutlar Sabah erken kalktım dereler buz Tanrı bilir ne zaman döner avcılar Kör Süleyman gece gündüz sayıklar Çadırı yıkılsın da bozulsun bağı Kan izlerini sildi götürdü acı kırağı Dolandım durdum uzun yollarda yalnız Severim gözünü şu halime bak Yaramı saran gümüş telli kavak Döner durur göğün dibinde bir yabana Kartal mı desem peşinde bir alıcı kuş Hakkari Oramar yaylası Van gölü Muş Genç ömrüm bir kürt kilimiydi geçti gitti İnsan yüreği pas tutar derdi babam rahmetli Başında bir solgun poşu ayağında çarpana Gözünü severim bir haber salsana Yüreğimden uçan gümüş telli turna Uyudum uyandım bir uzun gece Ay karanlık devir puşt hava dumanlı Sırtımda bir hançer söğüt yaprağı Düşte gördüm dökülmüş odamın beyaz Kireci bahar gelmeden geçip gitmiş yaz Kimse sormaz aç mıyım susuz mu halim nice Gözünü severim sen söyle kiraz Ağacından doğan gümüş telli saz Kar üstüne açmış yaz delisiydi Erken öttü gönlümün çapar horozu Korkarım silerler defterden bizi Götürür ayrılığa bir tahtadan at Tarih dokuz yüz seksen gün yirmi üç mart Biri hasret gömleğini bir daha giydi Yüzünü seveyim sarayım belin Koynumda uyan gümüş telli gelin |
Cevap: Onat Kutlar Şiirleri
Ne Kalacak Bizden Geriye (bir Soru)
Şair: Onat Kutlar Akşamüstü oturdum yol kıyısına Düşündüm Ne kalacak bizden geriye Balkan yaylasından ve bozkırlardan Kafdağlarına giden şu bulut Sonsuz mevsimlerle esmerleşen Şu toprak ve derin çınar ağacı Biz yokken de vardı Çocukların şu gülen sarı feneri Ayışığı Ve ıssız balkonlarda Kırmızı biberlerle üzgün yaşlıları Aynı mandalda kurutan güneş Çayırda gölgeler bırakacak Dalgın yeryüzünde çekilirken Kalabalık çarşılara tortusu Çökecek Tüccarın kanpazarından Mezarlığa taşıdığı paranın Değirmeni döndüren ter ırmağı Kuruyunca ardında tuz kalacak Ve bir anı öfkeli işçilerden Sinirli kediler bir tekir şerit Olacak Ve bir çöl esintisi Dörtnala kaybolan arap atları Bir çavdar haritası çizecek Bozkırı terkeden tarla faresi Kuş tüyleri gökyüzünün camını Buzlu yazılarla donatacak Hersey değişiyor ama ne yapsak Duracak Tarihin uzun duvarı Taşlara kırmızı izler bırakan Ve aynı kıyıdan yürüyen köle Silecek kıralların adını Gene de karanlık dağ başlarında Yarın bir kin gibi hatırlanacak Kanlı soy ağacının dalları Kiraz ve kamıştan kavalımızın Sesleri Dağılıyor havada Bir kuyu ağzından geçiyor gibi Rüzgarı mor fistanlı zamanın Bu güzel şarkı da unutulacak Kıyımlar acılar kanlar içinde Savrulurken yaşadığımız günler Bu soruyu mutlaka soracaksın Ne kaldı ne kaldı bizden geriye? |
Cevap: Onat Kutlar Şiirleri
Oramar
Şair: Onat Kutlar Telefon direğinde bir yeni yaprak Yaralı, gergin bir dişi tayın yelesi Kiraz çalgısının dalıydı sesin Bir bahar vuruşuyla titreyen Unutma bana ve tüm yeryüzüne Yepyeni sevinçler vereceksin Bir tek kiraz yesen çekirdeğini Karnının tarlasına eken sen Kale yollarından geçtik yıllardır Bir düş ülkesine ulaşmak için Bırak bütün düşlerini ırmağa Adı senin olan yere gel hemen |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 21:31. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.