Ruhu Kış



Bazı kadınlar vardır yaz gibi rengarenk güllük gülistanlık. Birde ötekiler vardır, ötekileştirdikleriniz ben gibi siyahın tonu olanlar kış gibi soğuk kadınlar. Kadın kışı seviyordu soğuğu seviyordu karı, yağmur, çamuru seviyordu..
O tüm bunların altında yatanları seviyordu aslında ıssız kalan sokakları, en uzun geceyi. Hani o suya düşen hayalleri vardı ya bu kadının hah işte kadın o suya düşen hayallerin üstünün buz tutmasını seviyordu. Kanayan yaralarının sabaha karşı kırağı çalmasını seviyordu kadın. Soğukta hissedilmezdi acı karanlıkta kalabalık olmazdı sokaklar en önemlisi yağmura karışırdı göz yaşları kimsenin ruhu duymazdı.
Kadın düşünürdü hep intihar etmeyi... Geceden tek sağ çıkış noktasıda oydu aslında sabah olduğunda bir anlamı kalmazdı ki intihar etmesinin o hep yalnızdı ne olacaktı sanki intihar etse ?
O kadın o sim siyah buz gibi soğuk kadın aşktı o özgürlüktü o devrimdi o özgünlüktü herkes onun doğruluğunu bildi herkes onu beğendi herkes onu sevdi ama kimse ona aşık olmaya yeltenmedi çünkü o imkansızdı o sonu meçhuldü..
Kadın kışa aşık gibiydi uzaktan ama değildi aslında kadının ruhu kıştı, kadın kışın ta kendisiydi.
Ama meçhule yürümeye cesaret edemedi kimse..
Bu yüzden bilemedi kimse o kış ruhlu kadının da bahara muhtaç olduğunu...

Kısacık yoğun bir akşam

herkesin yüzünün bir anıya karıştığı

yoğun bir akşam

…bana bir memur gibi davrandılar hastanelerde

ve intihar üstüne söylenti

bütün kıyıları dolaştı durdu

kısacık bir akşam



Kısacık serin bir akşam

kelebeklerin atlarla yarıştığı

yoğun bir akşam

bazı mektuplar damgalandı postanelerde

oturuldu birtakım şarkılar söylendi

bir adam bir kadının kapısını vurdu

kısacık bir akşam



Neyi söylesem bir kahramanlıktı

içinde azıcık buluştuğumuz

bir bulutla bir kağıt peçete arasında

kısacık yoğun bir akşam

şaşırdım güznümü nerelere bıraksam

bir yanda kasıklarımın sarsılmaz gücü ve

kısacık yoğun bir akşam



Herşey bir unutkanlıktı

arada bir deliler gibi kavuştuğumuz

tüfekle vurulmuş bir parsın yarasında

kısacık yoğun bir akşam

biliyordum bir soğuktu nereye varsam

bir yanımda bir el bir yanda vazgeçilmez bir sancı ve

kısacık yoğun bir akşam



Kim karışırdı gerçekliğine

yaşadığım sonsuzluğun

ve oturuldu birtakım şeyler söylendi

imla kurallarıyla mutsuzluk üstüne

kısacık bir akşam

o kadar kısa bir akşam

duraladım ne yapsam



Kim karışırdı gerçekliğine

su terazilerindeki ensizliğin

ve fotoğraflar çekildi ben çıkmadım herkes eylendi

araba vapurlarıyla denizsizlik üstüne

kısacık bir akşam

o kadar kısa ki bir akşam



yüzümü bir suyun ardında buldum

kıyılar bu yüzdendir öyle dediler

kısacık yoğun bir akşam

serim bir akşam sonra öyle söylediler…