Sürüp giden devranlara garipsenecek bir şey yok rahat gözleriyle bakan gelenekçilerin karşısında yerini alan “yenilikçi” Kova, kırk yıllık Kani’den Yani de yapar, katılmaz diye diretirsen pişmiş aşlara su da katar! Kova yılların taşıdığı, asırlar devirip sorgulanmayan, az biraz da saçma olan geleneklere itibar etmez. Ufka bakar, öğrenilmiş çaresizlikleri sırtına yük, yoluna engel etmez! Yaratıcı zekâsına sınır koyan her fikri ardında bırakır, gelecekte işe yarayacak olanları yanına alır, gerisini sandıklarda çürümeye bırakır, yoluna devam eder Kova!

İnsan hayal ettiği müddetçe yaşar, sadece yaşamak gayesi olan, öylece yaşar! Balık ise “hayalci” oluşuyla, yaşamını lunaparka çevirir; atlıkarıncalarda seyahat eder, balerin eteklerinde döne döne yaşar! Sınırsız düşleriyle, duvarlarını pembeye boyar, pamuklardan bulutlara bakar, bir ayıcık görür, bir ejderha! Peki ya hayatın gerçekleri ne olacak diyenin yanından derhal kanat çırpar. Elinin erdiğinin, gücünün yettiğinin dünyasına ışık olmayı iyi bilir! Olmayacak dualara el açıp zindanlarda çürümektense, balık tüketimini azaltıp, B12 rezervlerini eritir, başa geleni çekmeden unutur, yelkenini rüzgâra çevirir, yastığı başına!