![]() |
Ey Nefis Sen Ateşe Layıksın
EY NEFİS, SEN ATEŞE LÂYIKSIN!
Bir bayram sabahı idi. Âleme ışıklar saçan yüce Şeyh Bâyezid-i Bestâm Hazretleri hamama gitmişlerdi… Gusül etmiş, kokular sürünmüş, tertemiz elbiseler giymiş ve çıkmıştı. Az sonra sokağın birine dalıp ağır ağır ilerlemeye başladı… Tam o ân, birisi bir evden dikkatsizlikle o arifler sultanının başına bir leğen külü döküverdi… Yüce Pirin beyaz sangı, san küle bulandı, üstü başı toz duman hâlini aldı… Kızmak ne kelime? O derhal elini yüzüne sürdü, Yüce Allah’a hamd etti. Nefsine hitaben dedi ki. Ey nefis!. Ben ateşe lâyıkım. Başıma kül döküldü diye kızar mıyım?… İşte büyüklük!… işte Islâmm altınla doldurduğu kalb-lerdeki saffet ve ulviyet!,.. |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 00:18. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.