![]() |
Tabirsiz Rüyalar Atlası
Kara toprağın kendi kendine dönmesinin adını ölüm koymuşlar Atların yelesinde savrulan hüznümün kalbinde atan bu aşkı ölüm koymuşlar Kara büyülerin tezgâhında biçilmiş ve düğümlenmiş nice intihar çığlıkları Her masal bittiğinde gökten düşen üç elmanın adını ölüm koymuşlar Bense dilsizlerin konserine gidiyorum aşkın namazsız kıblesinden Cehennem göğüslü ağıtların şirazesi kaçmış defterinden Hüzün ayazda kavrulmuş bir bahar çiçeği gibi üşürken içimde Bir telaşa kapılmışım bir telaşa âlemin şu yalancı gölgesinden Bahar senin göbek adın demişti dilini bilmediğim bir gökyüzü Suskun ırmak deltalarından ve rüyaların tuzlu gözyaşlarından Hayal denizlerinden karaya vurmuş mısralar dermeye giderdim her akşam En büyük yalan sendin ey dünya ve sendin kırık kalplerin ümidini çalan Bir af dilekçesiyle senden sana doğru yola çıktığım günün akşamında Gönlüm ki ateşin suyun ve toprağın ortasına kurulmuş bir idam sehpasında Kalabalıkların uğultusuna karışmış yalnızlıklar sinek gibi üşüşürken başıma Aşk kırık bir ok misali saplanmış kalbimin en senden yanına Merdivensiz göğe çıkmanın adresini sorarsan miraçtır derim Rahman olan Allah’ım yükselt içimin asansörlerini mağfiret katına Kılıçlarının parıltısından gözü kamaşmayan kimsenin kalmadığı Yükselt kalbimi nefsin sahrasına serilen bir yüce cihat sofrasına Bakır bir yalnızlığın ortasında gümüşten gözyaşlarını seyrediyorum Sadece suların bilebileceği bir berraklığın mahallesine gidiyorum Üstümde kendi kendisine âşık bir baharın ayak sesleri çınlıyor Ve ben bembeyaz bir atın üstünde ölüm meleğini bekliyorum Mehmet Baş |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 20:49. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.