Yaşıyor olmakta bulunduğumuz yılın ismi 2019.
Yaşadığımız dönemin saymakla bitmeyen saygısızlıkları sebeplerinden, karakterini bozmayan insanlarla karşılaşan kişilerin, kendilerine gösterilen doğal saygıyı hep bir çıkar duygusu biçiminde düşünmesi, iki tarafı da haklı gösteren bir yargı sonucu haline müsaittir. Her türlü insan karakterine faydalı bir tavsiye vermek gerekirse;
herhangi bir konuya suskunluğunu oturtmak isteyen kişi, sessizlik dinlemeyi alışkanlıkları arasına iliştirmeli. Çünkü az kaldığına inanmaktan vazgeçmediğimiz ömür çeyreğinde, bir gelecek dolusu hedefe yahut hayale, bir gece dolusu rüya içirmekten ibaret oluyor bazen nefeslerimizin yorgunluğu.
Hali hazırda olan beyinlerimizin düşünceleri çekmecelerine düzenli yorulmuyoruz. Sadece istekli yorgunluklarımızın seyri uzun tecrübe tiyatrosunda, vicdani arsızlıklar geçiştirmeceli hecesiz suskunluklarımıza, boşvermek sınıfında çağ atlatan sabrımızla, doğru kalbe en derin yüksekten atlayacak sadeliğimiz var. Fakat yorgunluğumuzun hangi adresidir, kalbimizde kurumayan hatıralarla yeni fotoğraflara gülümseyen pozlar vermek, bulamayız. Doğru bir sapak mı bu kurtuluş sandığımız kaçış, bilemeyiz. Ama ‘ ları demli açıklamalarımızda “ hiçbirşey olmamış gibi demek “ çok soğuk insan hayatına.
Sabrımız haddini dolduran “ neden böyle “ sorularına terbiye ezberletirken, alışkın olmalıyız, kalbimizden beynimize yürüyen hatıralar baskınlarına. Sonradan bilinen kıymetin telafisi olmayacağını bilerek, kusura nasıl bakacağımızı bilmeliyiz en azından.
Bu dünyanın felsefik gerçekliğinin yanına bir artı koyarak, edebi anlamlarındaki doğruları topladığımızda, sonucundaki matematiği vicdanımıza bölerek nasıl bir insan olmamız gerektiğini anlamamız ya da anlatmamız zor olmayacaktır...