![]() |
Söyledim gitti
;fd;
Bazen de içinizden geçeni, hani içinizi dökmek amaçlı yazmak istersiniz. Aman söyledim gitti dersiniz. Bu başlıkta böyle. |
Cevap: Söyledim gitti
Sıkıldımmmmmmm.
|
Cevap: Söyledim gitti
...
Bazen insanın duyguları kabarıyor durduğu yerde. Bazen an oluyor kelimeler dolu dizgin yığılıyor boğazına, bazen de kupkuru bir sessizliğin içinde buluyor kendini çırılçıplak. Takılıyor hayat derin bir Of'la beraber güzel kız. Yeşeren duyguların yerini, yağan göz yaşları alıyor. Yaşanmışlıkların yerine, yaşanamamışların ağıtları yankılanıyor odanın her köşesinde. Her şey bittiğinde güzel kız, ışıklar çekildiğinde ve azaldığında sesler kalıyor insan bir başına işte böyle. Özlüyor insan güzel kız, özlemek insanın canını çok yakar oluyor. Aldığı her nefes ciğerine batarken ve silinirken parmaklarının ucundan yüzünün hatları, hasretlerin ne olduğunu anlıyor. Gitmek kolay derler güzel kız, gitmek kolay... "Ama bazen, bazen gitmek gerekir güzel kız, sevdiğin halde yine de gitmek." Kapat gözlerini şimdi ve tatlı bir rüya gör. |
Cevap: Söyledim gitti
Bilirim ben bunları. Bilmezden gelirim ama.
|
Cevap: Söyledim gitti
Geri dönüş yok
|
Cevap: Söyledim gitti
Ve gerçekten de insan acılara ortak olduğu anda kardeş oluyor.
Kan bağı olsa ne olmasa ne.. |
Cevap: Söyledim gitti
Aman ya onu mu kafama takıcam
|
Cevap: Söyledim gitti
Bazen etrafındaki hisler yavaşça kaybolmaya başlarken,
Çekilince dudaklarından tatlı düşünceler birer birer, Bırakırken kendini soğuklara sıcak renkler, Hissetmek bile bir meziyet haline geliyor. “Hissiz olmak, kolaydır. Bir şeyi önemsemekse cesaret ve ahlak ister.” diyor Henry Barthes, fakat yanılıyor. Hissizlik bir seçenek değil, kimse hissetmemeyi seçemez. Sadece bazen an olur hissedemez... Zaman ilacıdır derler acıların, zaman katilidir aslında bütün duyguların. Unutursunuz, unuturlar, unuttuk ve unutulduk. Sökerken zaman sıcacık kalplerimizden acıları, aldığı tek şey acılar mıydı ? Yüzler, gözler, isimler, anılar... Unutmak istediklerimizle beraber kaybetmedik mi istemediklerimizi de ? Kaybediyoruz zamana karşı, bazen duygularımızı bazen de kendimizi. Çünkü kaybettikçe hissizleşiyor insan, Tıpkı kanadıkça kuruyan yaralar gibi. |
Cevap: Söyledim gitti
para lazım çok para
|
Cevap: Söyledim gitti
Neymiş, artık gülmeliymişiz. Sıkıntı kalmamış.
Zenne sandı heralde bizi. İnsan durduk yere sırıtık suratla mı gezecek evde. Ben asık suratlıyım işte. Arada gülsem de gülümseyen bi ifadeyle gezemem. |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 08:54. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.