Lusiye Mektup
 

Zihin dünyamda sabite kıldığım bir kişiliğe yazacağım bu mektupları...
Belkide ani, bir kaç saat içinde almam gereken yanlış bir kararın sonuçlarını yaşıyorum...

Pişmanmıyım?

Hatalı olabilirim ama hayatımda yaptığım hiçbir şey için pişman olmadım. Ama yanlış taptım hemde çok büyük yanlış....

Lakin keşke birde benden dinlenseydi...

Neyse nasılsa anlatılacak bişey kalmadı...

İçimi sana değil, zihnimdeki sana döküyorum...

Birgün bu satırları olurda okursan, crvap yazmanı istemem....

Hatta mümkünse okuma...
Kendime notlarım bunlar...

Cevap: Ayşe'ye Mektup...
 

Bugün çok düşündüm...
Neden papatya...
Aslında herşey bir paranoya, yada paralel evrenin bir yansımasıdır belki...

Aslında ben geçmişime bakıyorumda huzurluydum...
Neden huzurumu kendi elimle bozdum bende bilmiyorum...

Azıcıkta olsa senle dertleşmek huzur veriyordu...
Kaybolan huzurumu istemeye hakkım var mı bilmiyorum

Cevap: Ayşe'ye Mektup...
 

Aslında sana anlatmayı çok istedim ama brni ne durdurdu bilmiyorum...
Aslında biliyorum ama söylemek istemiyorum.
Ben yanlışlarımın bedelini ödeyen bundan dersler çıkaran biriyim...
Senden sonra bedelini ödedim.
Sıra dersler çıkarmakta...

Herzamann dediğim gibi Cansın...

Zihin dünyamda vir paranoya yada bir organizmada olabilirsin ama biliyorum, orada bir yerde varsın...

Cevap: Ayşe'ye Mektup...
 

Ben afilli laflar yazamam...
Saçmalarım bilirsin...
Biraz farklı olabilirim, sende vurdumduymaz... Ama yinede olsun...
Huzur veren bir ağaç ve yanlızlık ise, onun gölgesinde bir ömür geçirilebilir...

Hayatımda ilk kez biri benim için bir şey yapmıştı...
Benim için ağaç ektin...
Bunu asla unutmam...

Cevap: Ayşe'ye Mektup...
 

Zihnimin bir köşesinde kendimle savaşım...
Aslında bunlar mürekkep kırıntıları...
Kendime dair...
Zihnimdeki sana dair...
Belki sadece hayalsin, gerçeklik değil ama olsun...
Gerçek insanlardan daha az can acıtıyorsun...
Çam ağacı büyüyor his ediyorum bunu, göklere doğru...
O büyüdükçe sen benden uzaklaşacaksın...
Zihnindeki paralel evrenle beraber yok olup gşdeceksin belkide... Ama kalıntıların hep yanıbaşımda olacak...

Cevap: Ayşe'ye Mektup...
 

Eskiden düşünürdüm, çok eskiden...
Sen bir gerçekliksin diye...
Ama sonra anladım ki sadece zihnimde ur...
Timör hücresisin...
Yıllarımı aldı keşfetmem...
Ama onu ben yarattım...
Sana kızamam, suçlu sen değilsin...
Hayat bana hergün daha fazlasını gösteriyor...
Neden bugün başladım yazmaya?
Belkide kendimle, zihnimdeki senle savaşımdır bu...

Kırgınsın biliyorum...
Çünkü umutluydun, tıpkı ben gibi...
İzdüşümün dü zihnimde yer alan...
Bize dair olanı tükettim ben...

Cevap: Ayşe'ye Mektup...
 

Bugün sana daha yazmadım....
Bu ilk mesajım olsun bugün...

Zihnimin gri kodu...
Sana müteşekkirim.
İyiki varsın...

Bana fırça atarsan daha çok değer bulursun :)
Arada zihnimi beni yokla...
Trip at mesela
Zihnini çok yorma de

Cevap: Ayşe'ye Mektup...
 

Bugün sana yazmadım değilmi...
Çiçekler çok güzel...
Ruhun inceliklerinden bir onlar anlar zaten...
Kimsenin seni anlamadığı zamanlarada en yakın dostturlar...

Senle konuşmak huzur veriyor...
Beynimin bir yerinde zincirlere bağlamışım seni...
Senle muhabbet dönüyor sürekli orda...
Kağıda mürekep damlıyor sürekli, sadece sen varsın diye...

Cevap: Ayşe'ye Mektup...
 

En çok neye sinir olıyorum biliyormusun, dü yanın yükünü taşımana....
Oysa hayatın güzelliklerini yaşaman gerekirken, dert ve sıkıntıların içinde boğulmuşsun. Boğulmayada devam ediyorsun.
Lakin kurtulmalısın...
Özgürleşmelisin...
Prangaları atmalısın...
Birgün muhakak olacak ben buna inanıyorum...
Sana hayırlı geceler diliyorum beynimin içindeki Şey :)

Cevap: Ayşe'ye Mektup...
 

Kendi kendisi ile konuşana deli diyorlar, haklılar, ama benim içimde birtane daha ben var bilmiyotlar, anlamıyorlar...
Hata yaptığımda çok iyi anladım..
Bazı şeylerin değerini en çok nezaman anlıyorsun lusi biliyormusun, elinden kayıp gittiğinde...