Bir Oyun
 

Senden benden bahsediyorlar durmuyorlar hep konuşuyorlar
adalet istiyorlar adaletsizligi kendileri yapıyorlar

serseri takılan bir gençlik var bu dogru
yolun başındalar düzeltirsek dogrulur
kötülük bogulur iyilik ayyuka çıkar kurtulur

diss yok bu sefer duygusal şeyler
hayat matematik, biz edebiyat, zıt bilgeler ( cahiller )
herkes herkesten birşey koparma peşinde ..
rahman melekleri gelmedimi’de insanlar telaşta hani nerdeler ?

yaz bunu tahtaya haftaya kalmasın koy cebine
ilikle önünü kalk ayaga okula götür hocanla çözümle

öğretmenlik bir meslek degil kutsal vazife
elektirik kaçak kullananda kılıyor namaz, ödeyende
ebebeyn adetini adalet gibi yaşıyorsa çocukların suçu ne ?
Prangalar zihindeyse dışardan bakan insanın görecesi ne ?

Piyangodan umut bekler allah der alnı secdede
günah işler tövbe eder tekrarlar samimiyet hani nerede ?
Dere kenarında cesetler kocası boğmuş anne diyen minikler
adalet sayıklıyoruz hala insanlık ölmüş toplu mezarlar nerede ?

Sehabe hayatı gibi yaşantılarımız olmayacak
dolmayacak keseler dürüst oldukca, kimse masum ölmeyecek
ocaklar sönecek çökecek madenler
devletler el atmayacak medyatik değilse ma’ Aileler
varsa paran ve daireler dostun olacak herkes
sırtını sıvazlıyacak samimiyetsiz eller..

kalem tutanlar şair olanlar aydın görünen karanlık zihinler
yol gösterecek ışıgının kendisine faydası olmayan fenerler
hayaller kurulacak anlatılacak polim’ler
tiyatronu oynayacaksın kendi içinde
hiç olup gideceksin zaman bitince yok yere
bin kere denesende bu hep böyle geçmişe bak gör hele
varmı başaran uyan artık hayat sana bana kör’ebe
ders almadığın sürece dejavular çökecek gecene