Az önce deftere bir şeyler yazarken bir anda sağ tarafa geçmemle kafamda yanan ışık vesilesiyle kendimi burada konuyu açarken buldum.
O sol sayfanın engebeli yollarında debelendikten sonra kendini huzura kavuşmuş gibi hissettiren sağ sayfa, o her şeyin güzel olacağına inandıran düzlük. Bütün yorgunlukların ödülü, daha güzel yazma hevesi, anladım her şey sensin be sağ sayfa!-ahah nasıl yükselme bu-

Telli defterlerin gelmesiyle biraz işleri bozulmuş olsa da, onlar bile tam olarak bu mutluluğu öldüremedi.
İyi ki varsın sağ sayfalar, sol hep sıkıntılı.

not: sanki sosyal bir mesaj içeriyor gibi oldu bu.