Absürd tiyatro (Saçma Tiyatrosu) 2. Dünya Savaşı'nın olumsuz sonuçlarının bir yansıması olarak, 1950'lerde özellikle de Fransa'da yaygınlık kazanmış, öznelci idealizmin bir şekli olarak hiçcilik görüşüne dayanan bir avangart tiyatro akımı. Uyumsuz tiyatro. Hayatın boşlugu, insani amaçların anlamsızlıgı ve umutsuzluk temaları üzerine şekillenen geçeküstücüluk akımının mirasıdır.

Arthur Adamov, Fernando Arrabal, Samuel Beckett, Jean Genet, Eugene İonesco, Jean Tardieu bu akımın önemli temsilcileridir.

Absürd tiyatro, bir çelişkiler, karşıtlıklar toplamının sahneye yansıtılmasıdır. Oyun kişileri hiçbir yere, ve ortama ait değillerdir, diyalog biçiminde kurulmuş konuşmalar birbirini karşılamaz ya da neden-sonuç ilişkisiyle ilerlemez, ana hatları çizilebilir bir olay dizisi yoktur, oyunlardaki ilerleyişe rağmen dramatik anlamda bir gelişmeden söz etmek genellikle imkansızdır.