Bazen avazın çıktığı kadar bağırmak istersin,
İyi değilim diye.
Herkes sağırdır bilirsin,
Susarsın sonra…
Güçlü görünmekten yorulmuştur ruhun,
Gözyaşları yüreğini boğar adeta,
Nefes almaya hasret kalırsın,
Soluklanacak dal bulamazsın.
Ne yapsan sönmez içinde ki yangın,
Ne yapsan tamiri imkânsızdır kırıkların,
Ne yapsan affedemezsin,
Ne yapsan silemezsin,
Bocalayıp durursun girdabın içinde.
Son ses şarkıların melodisinde kaybolur,
Gecenin koynunda sabahlarsın.
Bir ağaç gölgesi ararsın,
Dinlenecek ağaç bulamazsın.
Mevsim kış olsa ne farkeder,
Kış senin içindedir;
Orada ne kasırgalar,
Fırtınalar kopar,
Karlar yağar da,
Kimse bilmez…

~~~

Z. H. / 23.12.2019