İnanç konusunda her insanın kendine özgü bir yolculuğu vardır. Durgun denizde giden bir sandal gibidir. Doğru yönden bazen içinde hatta etrafında kopan fırtınalar yüzünden ayrılabilir. Yahut tam tersi, doğru yöne de aynı yollardan gidebilir. Kimi zaman elindedir bu insanın, kimi zamansa değil. Benim de öyleydi işte.. Ama hangimiz bu yollardan geçmedik ki zaten?


Önemli olan şu an hangi düşünceyi taşıdığım değil. Ufacık bir anıdan bir tümevarıma yolculuk edeceğiz.
Kardeşim 5 yaşında. Çok sorgulayan bir çocuktur. Herşeyi merak eder ve soruları karşısında, "Ben buna ne cevap vereceğim şimdi.." derken de bulabilirsiniz kendinizi.
İşte yine onun sorularıyla dolu bir gündü.
Birden çocukluk anılarımı merak etti.
Bir tane anımı anlattığımda; "Ee abla, ben burada nerdeydim. Deniz ve Doğa dedin ama Sıla demedin.." diyerek içerledi.

"Kuzum, o zaman sen yoktun.." dedim. Bunu bu kadar ciddiye alacağını düşünmemiştim.
"Nasıl yoktum ya, annemin karnındaydım kesin.." dedi.
Yoktan var olma düşüncesi onda korkunç bir izlenim uyandırdı. Tamam belki her çocuk bu vb tepkiyi verebilirdi. Ama başka bir noktaya geleceğim sıkı durun; "Bir yaratıcının varlığına inanmayanlar ölüm karşısında küçük bir çocuğa dönmüyor mu sahiden. Bu kadar mükemmel bir varlığım ben nasıl yok olacağım ya da evrende karbona dönüşüp yine var olacağım.." nasıl diyebiliyor?

Bir yaratıcının varlığının "yok olduğunu" kanıtlamadan evvel önce nasıl bu kadar kusurlara rağmen mükemmel yapıda canlılar olduklarını ve yaşamları sona erince nasıl bunu yok olmak düşüncesiyle bağdaştırabildiklerini sormak istiyorum.

Peki ya, müşkül durumda kime sığınıyorsunuz?
Sizin sizden daha güçlü birine ihtiyacınız olmuyor mu? Korkmuyor musunuz hiçbirşeyden..?

Bana göre herkes belli bir dine mensup olmak zorunda değil. Ama Allah'ın ya da bir yaratıcının var olduğu aşikar. Dinler eleştiriye hala açık gözümde. Ama Allah değil.
Onunla aramda sadece dua olduğu halde beni hiç bırakmadığını bilir ve hissederim.
Belki tam bir dini yaşayış tarzım yokken bu yazıyı yazmam doğru değildi ama.
İçimden geldi, yazmak istedim.
Şayet olursa, okuyanların gözlerine sağlık.[emoji257]

Nootka Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 14375) Sevgili @Maia küçükken bende çok sorgulardım bu yüzden sofi'nin dünyası adlı eseri okudum ve daha da sorguladım ve öğrendim ki doğru sorualr doğru cevapları getirir önce doğru soruları sormayı öğrenmeliyiz bence öncelik budur ve doğru cevaplar bulduğumdan beri yaşadığım herşeyi aklıma kazıdım kazandıklarım ve kaybettiklerime baktım kazandığım şey bir annenin şefkatini yaradanı gördüm bir anne nin şefkatini varedenin kendi suretinden bizi yaratıyor olması ve her zaman şöyle gördüm insanları annesi bir tokat attığında çocuk yine anne diyerek ağlardı değil mi :) İnanç ,yaradanın bizim fıtratımıza koyduğu bir sırdır inanmadığını söyleyen insanların en korkulu anında bilinçsizce yardım istediğini gördüğümde oldu ve sana şduanın da bir ibadet olduğunu söylemeliyim ve bunun için kitap önerimi dikakte almalısın :)

Maia Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 14376) Ben de aynı kitabı okumuştum hatta yeni yıl hediyesi olarak amcam vermişti. Dediğin kitap aklımda bi elimdeki bitsin başlarım. : )

Qasem Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 14396) İçerik sıkıntılı olsa da okumaya değer... Emeğine sağlık kardeşim... Belki ileride bu konu üzerine konuşuruz... Sonradan iman eden biri olarak bu konuda söyleyecek o kadar çok şeyim , o kadar çok anım var ki... Zamanla inşallah...

Maia Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 14397) Teşekkürler abim. Konuşuruz inşallah [emoji257]