bazı şeyleri düşünmek insanı yoruyor
özellikle geçmişse bu.
ben geçmişim çok uzak olarak hatırlıyorum
oysa daha dün gibi yaşadılar yanı başımda
zaman çok değişik bir kavram
çocukken keşke büyüsek diye verdiğimiz uğraşlar olurdu
annemin makyaj malzemelerini çalar kendime makyaj yapardım ,
kıyafetlerini giyerdim sonra
babamların karşısına çıkardım nasıl olmuşum diye
sonra okul çağımız başladı.
benim 2 tane ablam var.
onları oraya giderken eğlenirken görüyordum
o yüzden okula başlamak benim için çok büyük heyecandı.
bu yüzden çok heyecanlıydım
heyecandan uyuyamamıştım.
okul yolumu hatırlıyorum.
ilk biz çıkardık evden sonra yürüye yürüye herkesi toplardık
4 kişilik yolculuğumuz bir anda 10-15 kişi olurdu.
sonra kar tatillerimiz.
torba ile yokuştan kaymamız kardan adam yapmamız ve kar topu savaşlarımız
her yerin donmuş olarak geldiğin evinde önce annem sıcak duş aldırırdı
sonrada sıcak çorbalarımız içilirdi.
sokak arkadaşların aynı zamanda okul arkadaşında olurdu.
7/24 berabersinizdir. yediğiniz içtiğiniz ayrı gitmez.
karşılıksız bir bağ vardır aranızda
yaz tatili olur yazlığa giderdik.
yazlık ayrı bir zevkti bizim için
9 aydır görmediğin arkadaşların vardır.
ve sanki araya hiç o kadar zaman girmemiş gibi
dün vedalaşmış gibi kaldığınız yerden devam edersiniz.
program hep sabitti bizde.
sabah uyanılır eğer erken uyanmışsan denize gidilir 1 saatliğine
sonra eve gelinir kurt gibi açsındır.
kahvaltı sofrası kuruludur gömülürsün.
kahvaltıdan sonra ya 1-2 saatliğine bisiklet sürülür ya da evde pineklenir
saat 12 oldu mu tüm sokağın çocukları ile beraber denize gidilir
saat 4te evdesinizdir duş alınır yemek yenir sonra evden çıkılır.
saat 12ye kadar hatta bazı akşamlar daha geç saatlere kadar dışardasınızdır.
saatlerce bisiklet sürülür oradan oraya gidersiniz.
susadığında bir evin kapısı çalınır su istersin
ve tüm yaşlı teyzeler sana seve seve yardımcı olur.
hava karardığında bir etrafta dolaşılır
kim var kim yok yoklanır.
saat 10-11 olduğunda sitede olmak zorundasın.
ya okey oynanır ya saklambaç ya da çekirdek kola eşliğinde korku hikayeleri
sonra annen seslenir hadi gel diye.
1 kişi gitti mi tüm ekip dağılırdı.
sanki o gidince ayıp olurmuş gibi.
ertesi gün her şey yeni baştan başlar.
3 ayın böyle geçer.
okulların açılmasına yakın herkesle bir bir veda edersin gözün yaşlı olrak.
sonra zaman geçer. herkes büyür.
dünkü çocuklar şimdi birer yetişkin oldular.
kimisi evlendi kimisi iş hayatına girip çalışmaya başladı.
herkes koptu.
ama bir yerden bir şarkı çalar bir koku duyarsın ve ya bir şey olur o günlere geri dönersin
ve o dünkü çocuklar bu zamanları hatırlamaya hep devam ederler.
çünkü bu hatıralar onların en güzel varlıklarıdır.
çocukluğunu ne yaparsan yap unutamazsın.
bizimkisi de o misal..


yıllar geçse de üstünden
bu kalp seni unutur mu....


birgül S.
21.12.19 07:19

1 yıl daha bitti
ölüme 1 yıl daha yakınlaştık
her an olabilecek bir şey için ne kadar çok beklenti içindeyiz
aile kariyer aşk arkadaşlık
mutluluk nerede?
insanda hep bir şeyler eksik kalıyor.
ister bunu küçükken yaşasın ister şimdiki halinde
bir acı hep oturuyor yüreğimizde
bazen düşünüyorum
ben ne yaşadım da bu kadar eksik kaldım diye
ama hala cevap bulabilmiş değilim.
benim yarınlarım vardı
kurduğum gerçekleşmesini istediklerim
ama hep bir yerde ümitsizlik önüme beliriyor
tamam diyorum ,
bu sefer farklı olacak hiç birisi olmuyor
hep bir yerde yanlış karar alıyoruz.
özgür olmak istersin
ya uçmayı bilmeyen balık olursun yada yüzmeyi bilmeyen kuş
karar yanlışsa olduktan sonra dönüş nerede olacak
bazı şeyleri çok büyütüyoruz mesela.
deneyimlemek istediğim şeyler var
ama yasak
gitmek istediğim yerler var
ama iş hayatı
yapmak istediğim hedefler var
ama önümde engeller
ne zaman bu kadar dar kalıplara büründük anlamıyorum
yıl daha geçti
ve biz aynı görüşlere devam ediyoruz.
hayat zor
ama bizler daha zoruz.............

Birgül S.
12.01.2020 04:24

Bazı kelimeleri söylememek lazımmış
en yaralı kapıları kapatmak lazımmış
daha yeni öğrendim gecenin bitmediğini düşünürken
aslında sabaha kavuşmayı hiç bir zaman istemediğimi anlamamışım
Büyümeyi hiç istememiştim ben
ya da içimdeki çocuğu kaybetmeyi
ama insan zamanla onu öldürmesi gereken bir şeymiş gibi algılayınca
sen yaşatmak istesen bile onu senin adına hiç sormadan öldürüyorlar.
İçime dolan tüm gözyaşlarım şahidim olsun
Kavuşulmayan sabahlar şahidim olsun
İçimde ölen çocuğun sesi şahidim olsun
Gerçekleşmeyen her hayalim şahidim olsun
Kayıp giden mutluluklarım şahidim olsun
Ben senden bunun hesabını sormadan rahata eremem.

Birgül S.

Biz yerin altında koşuşturmaca içindeyken yer yüzündekiler dertler için yüzüyordu. Şimdi düşünüp uzun uzun seçmeli bir yeri. Yeraltındakiler karanlıktan şikayet ediyor yeryüzündekiler ölümden. Her iki türlü boka batacaksan hangi boku seçersin? Aradığın her ne ise buralarda değil. Yerden yukarı çıkman lazım. Özgürlüğün yaşandığı tek yere bak. Onun içinde yeterli misin diye düşün? Onlar kadar iyi misin? Ya da onlar kadar ilahi misin? Peki sen kimsin? Seni bu kadere mahkum eden kim? Düşün. Hayat sana ne sundu bu güne kadar ona iyi davranacaksın? Yeraltında yer yüzü de ikisi de bir halta yaramaz. İki tarafta aynı havuzda yüzüyor. Hiç biriniz bir diğerinden üstün değil. İsyan zamanı geldi. Haykırın. Adalet isteyin. Sizlerde gökyüzündekiler kadar iyisiniz. Ve onlar kadar ilahi. İçinde olan ruhu keşfet. O sana Tanrı tarafından bahşedilen hediye. Bunu kullan. Ruhunu dinle....


Birgül S.

Benim inandığım şeye göre güzel ve ya çirkin önemli değildir . Önemli olan insanın içidir. Ama kendini beğenmiyorsan ben böyleyim demek yerine kendini değiştir. Ve ya düşünceni değiştir. Hayat hiç bir zaman kendini soyutlamaya gelmez. Soyutladığın an koparsın bir daha ipin ucunu yakalayamazsın. Senin yaptığında bu. Sadece isyan ediyorsun.

Bende kendimi beğenen birisi değilim ama biraz makyaj biraz giyim kuşam derken aynada gördüğümü beğeniyorum. İşin önemlisi de bu zaten. Kendini beğenirsen kim ne derse desin umursamazsın. Her şeyin anahtarı sensin.
Benimde kötü deneyimlerim oldu. 3 yıl bıyunca eski sevgilim beni beğensin diye yapmadığım kalmamıştı. Ama en son zamanlarımızda benim o dışını beğendiğim ambalajın aslında içinde hiç bir şey olmadığını gördüm. Ve terk ettim. Zaten ondan sonrada o benim peşimi bırakmadı. Ama ben dönmedim.
Lisede de şişmandım şimdide de öyleyim ama bu hiç bir şekilde benim hayatımı yarım bırakmama engel olmadı. Çok güzel aşklar yaşadım buna rağmen. Kendimi geliştirmek adına bir sürü kitap okudum ilgi alanlarımı çoğalttım ve bunları yaparken çok zevk aldım . Ve giridiğim her orrtamda uyum sağlamaya başladım. Kimse bana bakmaz diye düşünürken aslında en çok dikkat çeken ben oldum. İnsanlar benim yanımda rahatlardı. İstedikleri gibi konuşuyorlardı . Güveniyorlardı.o taş bebek gibi kızlar beni kıskanmaya başlamıştı bu sefer. Ve işin en komiğide ben hiç bir zaman değişmemiştim. Sadece öz güvenim artmıştı. Kendime inanıyordum. Kendimi biliyordum. Onlar o erkeklerin yanında kırlganlaşmaya başlarken ben aksine onlara kankalık yapıyordum. Ve hiç beklemediğim insanlar benle sevgili olmak istedi. Kafama yatarsa sevgili oluyordum. Ama genelde kendini bir halt sananlar bomboş bir duvardı aslında.
O 3 yıllık sevgilim bile benim bu kadar güçlü olabilceğimi düşünmüyordu. Ama öyleydim.
Sanada bunu tavsiye ederim. Hayat sandığımızdan daha kısa. Bırakmakla hiç bir şey olmuyor.


Birgül S.

Kafaaa yanar bu gece.
Istanbul bana cok sey borclusun.
Sokaklarinda cok sey kaybettim.
Bu aldigin son olsun.
Mutlu olmama izin ver....


Birgul S.

karanlığı ile boğuşuyorum yokluğunun
Uyursam unuturum
Uyumazsam kaybederim...

Birgül S.