Aşırı Empati Sendromu, kişinin devamlı olarak karşısındakinin duygu ve düşünceleriyle ilgilenmesi ve bu durumun bir çeşit ‘aşırı odaklanma’ hali oluşturmasıdır. Bu kişiler sürekli ‘başkası ne düşünür?’, ‘elalem ne der’ gibi düşüncelerle meşguldürler. Nasıl ki empatinin düşük miktarda olması kişinin anlayışsız, kuralcı ve bencil biri olarak anılmasına sebep oluyorsa empati dozunun yüksek olması da kişiyi hassas, yoğun duygusallığa sahip ve kendini değersiz hisseden birine dönüştürür.

[IMG]*********************f/1MIVMR.jpg[/IMG]

Empati, bir olayı veya durumu karşımızdaki kişinin perspektifinden bakarak değerlendirmektir. Halk arasında kısaca ‘kişinin kendini başka birinin yerine koyabilmesi’ olarak tanımlanan empati, sağlıklı bir iletişim için vazgeçilmez bir unsurdur.
Ancak insan ilişkileri için bu denli faydalı ve gerekli olan bu kavram yanlış ölçüde kullanıldığında çok daha büyük sorunlara yol açabilmektedir. Aşırı Empati Sendromu gibi…

Aşırı Empati Sendromuna sahip bireyler her zaman kendilerini ikici plana alırlar. Kendi kişiliklerini, duygularını, davranışlarını başkalarının hislerine göre şekillendirirler. Örneğin hiç gitmek istemediği bir yere asosyal olarak algılanmamak için gider veya sırf karşısındakinin gözünde kötü biri olmamak için verdiği her görevi yerine getirir. Aşırı Empati Sendromuna sahip bireylerin önceliği kendi istekleri değil karşısındaki kişilerin istekleridir. Çünkü ancak bu şekilde değerli hissedebileceklerine inanırlar. Eğer karşısındakinin istediği gibi davranırsa değer göreceğine ve sevileceğine inanır. Bu yüzden kendi doğruları, tutumları, istekleri önemsizdir. Önem verdikleri tek şey karşısındakinin memnuniyet hissini arttırmaktır.

Bu sendroma sahip insanlarda bencillik minimum düzeydedir. Ve bu nedenle çoğu zaman çevrelerindeki insanlar tarafından suistimal edilerek zamanla kırgın ve bezgin bireylere dönüşürler. Emek vermesine rağmen sevilmiyor oluşu, hatta bu sevginin kendisi gibi olmayan ‘bencil’ insanlara veriliyor oluşu yoğun bir değersizlik hissine yol açar. Dolayısıyla bu bireylerin zamanla kırılganlaştığını ve kendi haklarını koruyamayan savunmasız bireylere dönüştüğünü söyleyebiliriz.

Belirli kişilere veya durumlara karşı aşırı empatik olan bireyler sorumlu oldukları birinci derece yakınlarına ve kendi sosyal çevrelerine karşı gittikçe duyarsızlaşırlar. Örneğin bir anne ‘komşular hakkımızda ne der , iyi bir komşu olarak anılalım’ düşüncesi için çocuklarının evdeki davranışlarını çok fazla kısıtlayarak onların özgürlüklerinden çaldığının farkında değildir. Çünkü komşulara karşı duyarlılığı , çocuklarına karşı hissettiğinden daha fazladır. Aynı zamanda bu kişiler çevrelerine karşı aşırı empatik ve duyarlı oldukları için çevrelerindeki insanların sorunlarını ve olumsuz duygularını çok fazla içselleştirirler. Bu sorunları kendileri yaşıyormuş gibi hemen her gün depresif duyguduruma sahip olurlar. Bu nedenle aşırı empati sendromlu kişilerin duygudurum bozukluklarına sahip olma olasılığı diğer bireylerden daha yüksektir diyebiliriz.