Cevap: Ruhumun Kediciği
 

Dün gece teli sarja bağladım ve öyle bir sakarlık yaptım ki ucu içinde kırıldı.
Sonra tuttum çoğaltıcının ucuyla değiştim.
Aslında şarj etti ama sonra eksik olan bir şey vardı demek ki daha etmedi.
Benden tamirci olmazmış onu anladım ;üff;
Sabah uyandım %66 sarj elektrik yok.
Bir de evde uyan olsa da çok kısa kablosu işimi görmez.
Ben de kendimi derse verdim.
Sarja kavuştum tabi eskisinden daha sağlam. Ama parmağımda nasıl olduğunu anlamadığım ufak bir simetrik kesik var.

Saniyeler içinde kendini yaralayan varlığa Duygu denir. ;d

Bu da böyle bir anımdı. ;üff;

Cevap: Ruhumun Kediciği
 

Bu haftadan itibaren acayip derecede depar atacağım. Öyle böyle değil.
O yüzden son rahat hafta sonum diyebilirim.

Cevap: L'âme de l'âme
 

Kendi iç sesime odaklanınca tuhaf oluyor. Hiç tutarlı değil. Eğer her zaman onun gönlünü etsem birçok şey farklı olurmuş.

Cevap: L'âme de l'âme
 

Cevap: L'âme de l'âme
 

Cevap: L'âme de l'âme
 

Ne güzel o bakışlar ve o sarılış.
#NefTah [emoji132]
https://www.instagram.com/p/BggflvAgPj0/

Cevap: L'âme de l'âme
 

Affetmeyi çok severim ve affettirmeyi de sonuçta Allah kullarını affeder bizim ne haddimize ama biz onun idealarıyız ve sanırım bana o kadar insan içerisinde yüce gönüllülük çok gelmişti ben çok kullandım sıfırı dahi tükettim.

Artık bana karşı yapılan büyük küçük hiçbirşeyi affedemiyorum.

Her yanlış tüm doğruları götürür ben de.
Hoş yıllardır affetmediğim insanlar var. Kin tutmadığım.
Yok saymaya gerek görmediğim.


Liste çoğalıyor yaşım kadar olur belki hatta aşar bile..

Umursuyor muyum?
U-mur-sa-mı-yorum!

Cevap: L'âme de l'âme
 

Acı giderek artıyor ve bir acıyı başka bir acı bastırıyor.
Sonra o acı geçince eski acı, eskisi gibi sürmese bile varlığını devam ettiriyor.

Cevap: L'âme de l'âme
 

Öyle bir sesi var ki sanki çölde susuz kalmışım da vaha bulmuşum gibi.

O'nun sesinde kullandığımız harfler alelâde kalır. 29 harf yetmez kuracağı cümlelere.

Ve gülüşü yağmurdan sonra Güneş açar da Gökkuşağı çıkar ya işte onun gibi. Ama renkler bile tarifte imkansız kalır.


Bir de O var işte suyun altında nefessiz durup çıkınca ciğerlerini parçalarcasına havayla yeniden doldurmak gibi.
O'nu sevmek, nefes almak gibi.

Cevap: L'âme de l'âme
 

Mutluluğumun bir tarifi yok şu an.
Bugün babam deniz kenarına gidelim yürüyelim dedi.
Annem dikkatlice Duman'ın yaşadığı yere baktı. Ordaydı!
Duman diye seslendik. Kulaklarını dikti.
Tanıdı bizi ama gelmedi.
Tüyleri uzamıştı. İyi görünüyordu.
Heybetliydi benim oğlum.
Tekrar tekrar seslendim çok az biz giderken yaklaştı. Bir defa miyavlamasını da duydum.

Onu tekrar görebilmek için nasıl bir iyilik yapmışsam iyi ki yapmışım.
Sana şükür Allah'ım!
O'nu ve onun gibi mazlumları hep koru!