Cevap: Uçsuz bucaksız
 

Sende sevgisizliği sevdim.
İyi oldu gelmediğin".

Bu yol korkaklar için değildir
iyi oldu gelmediğin
Bu sulardan her babayiğit içemez,
Bu köprüden her benim diyen geçemez,
iyi oldu gelmediğin
Yumuşacık yürek gerek,
sevgi kadar derin gözler,
inançlı bir bilek gerek
iyi oldu gelmediğin.

Sen, bilindik kıyıların sığ sularından açılmadan yaşarsın
Sen,okyanus mavisine uzaklardan bakarsın,

Biz, yürüyemeyeceğin kadar uzak,
düşleyemeyeceğin kadar renkli,
ve berrak bir ülkeye birlikte gidemezdik.

Sen, açık denizlerden habersiz bir balık,
yalçın tepelerden uzak bir martısın.
Sen, benim için korkak,
herkes için heryerdeki insansın.
İyi oldu gelmediğin.

Alınmanı istemem,
darılman üzer beni,
sana yalan söyleyemem.
Tabi, hep sevdim seni,
sende sığ suları, sende martıları,
açık denizden habersiz balıkları,
sıradan insanları.
Geçemeyeceğin köprüleri,
düşleyemeyeceğin mavileri
sende korkaklığı sevdim.

Sende sevgisizliği sevdim.
İyi oldu gelmediğin.

Cevap: Uçsuz bucaksız
 

Cevap: Uçsuz bucaksız
 

Yüzünü öyle özledim ki, seninleyken gözlerimi kırptığım için bile pişmanlık duyuyorum.

Cevap: Uçsuz bucaksız
 

Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle veya susarak.

Cevap: Uçsuz bucaksız
 

Yemin ederim şu ana kadar hiç kimse tarafından özlenmedim, konuşulmak istenen olmadım. Hep ben özledim ve özlediğimle kaldım.

Cevap: Uçsuz bucaksız
 

Belki de bir gün yeniden karşılaşırız, olamaz mı?
Yıllar geçmiş olabilir üzerinden; biraz yorulmuş olabiliriz ya da alışmış... Unutmuş gibi yaparız, hiç kızmamış, hiç ağlamamış gibi bakar gözlerimiz, en azından öyle görünmeye çalışırız...
Olur ya bir gün karşılaşırsak bir yerlerde yeniden, hiç konuşmadan birbirimizi bir daha kandırırız... Açtığımız yarayı öpüyormuş gibi sanki.
Gülümseyelim o zaman olur mu, 'acımadı ki' der gibi...

Cevap: Uçsuz bucaksız
 

Özledim' demek yetmiyor bazen, yanında olmasını istediğin ama ondan eksik olduğun bir şeyi anlatırken... Tarifi yok, olmayan bir şeyi nasıl ifade edebilirsin ki?

Yoksun ve özlüyorum.

Kulağa ne kadar da basit geliyor değil mi?

Cevap: Uçsuz bucaksız
 

Biz ayrıldık ya şimdi; son buldu mu endişelerin, tükendi mi korkuların?
'Seninle de olmuyor, sensiz de olmuyor' derdin, şimdi rahat mı vicdanın, huzurlu mu için?
Benim hiç rahat değil, senin de olmasın...
Çünkü gülmeyi unuttum ben, sevinçleri unuttum, mutluluğu unuttum...
Bir zamanlar seni özlerken büyürdü sevgim, artık özlerken ölüyorum...
Anlamıyorsun değil mi beni?
Bir kere olsun, yalnızca bir kereye mahsus yerime koymuyorsun kendini.
Görmüyorsun, hissetmiyorsun bendeki yerini.
Sen beni göz göre göre, bile bile öldürüyorsun!
Gitmek değil senin bu yaptığın, cinayet işliyorsun...
Git...
Geride ne bıraktığının bir önemi yok nasılsa.
Çoktan hazırlamışsın kendini zaten.
Kimbilir kaç kere gözlerimin içine baka baka 'seni seviyorum' derken ayrılmayı düşündün.
Kaç kere kandırdın beni, kaç kere inandırdın kim bilir....
Her şeye rağmen yokluğuna da alıştı gönlüm.
Gelmesen de olur artık, keyfin bilir...

Cevap: Uçsuz bucaksız
 

Dönüşmek toprağa, yekpare bir sancıyla...
Solmak, eflatunun can yakan ihtişamında...
Ne güzeldi seni anmak, dün gece, bu gece, yarın gece...

Cevap: Uçsuz bucaksız
 

Hep olmayanlar için sızlanmaz insan.
Gün gelir var olan her şey için
Bir damla gözyaşıyla büyütür içinde yeşeren çiçeklerini.
Bazı şeylerin varlığına da yakar insan sigarasını...
Eli titreye titreye, gözlerinden akan yaşla şahlanır acılar
Hep bir ağızdan bağırıverir yüzüne.
"Ben içindeyim!" diye.
Küçük bir çocuğun bağışlanmak isterken
Yüzünde oluşan masum tavırların
Emildiği şu dünyada, lütufkarlığıyla baş edemez,
Ezim ezim ezilir insan.
Sesi çıkmaz, içine içine bağırır da,
El uzatanı olmaz.
Ah! acılar...
Yine mi akıyorsun içime, ciğerime.
Yine büyüyorsun içimde, acı çiçeğim?