Aklımda hep beni üzen şeyler var
Belki yazarsam biraz rahatlarım diye düşündüm umarım işe yarar
Çok üzgünüm, geçen hafta buralı bir asker görev yaptığı yerde trafik kazası geçirmiş vefat etmiş, evine taziyeye gittik ve aylar önce ki her şey tekrardan su yüzüne çıktı. Aslında insanların acısı sadece hayat şartları yüzünden arka plana kayıyor. O yarayı hatırlatan bir şey olunca ilk günkü yangın kadar olmasa da acıyı derinden hissediyorsun. Allah herkese sıralı ölüm versin.
Sanırım zaman beni bayağı bir yıprattı.
Bazen bütün umudun yok oluyor. Bu iğrenç insanlarla dolu dünyada neden yaşıyorum ki diyorum. Belki de bir köpeği beslemek için, belki de Neptün e anne olmak için. Ama diğer iğrençlikler soğutuyor her şeyden.
Günlerdir ilk defa bir gece yorgun değilim onda da içimi kasvet bastı
Peh
Aman be ya
Her şey olup gider