Hayal edilebilir bölgedir burası. İçinde gerçekliğe dair hiçbir şey bulunamaz. Nefes alınamaz. Gökyüzüne bakıp " ya oralarda bir yerlerde birileri de bize doğru bakıp hayal kuruyorsa " sorusunu sorduğumuz " oralar " burasıdır işte. Bu dünyadan olamayacak kadar güzel şarkıların, insanı bambaşka alemlere götüren şiirlerin, üzerine saatlerce düşünülecek hikayelerin fink attığı alandır. Yalnızlığının korkusundan kainata bakıp hayal kuranların hayalleriyle doludur. Dolacaktır. Kafama göredir.

;nnj;

https://www.youtube.com/watch?v=Gu2pVPWGYMQ

Sigaramdan bir nefes aldım. Dumanı olabildiğince ileriye doğru üfledim ve gözlerimi kapattım. Gitmek istediğim yerlere gittim. Gökkuşaklarının altından yürüdüm, uçsuz bucaksız dağların yamaçlarında uyudum. Turuncuya boyanmış ormanlarda bir patika bulup yaprak hışırtılarını dinledim. Gidebildiğim kadar uzaklara gittim. Mutlu olacağımı sandığım neresi varsa oradaydım. İçimden bir ses sürekli " evet burası olmak istediğin yer " dese de, evim, mahallem, şehrim aklımda hep anavatanımdı. Yuvamdı. Gurbet gibiydi. Gözlerimi açtım. Coğrafya gerçekten kadermiş. İbn-i Haldun'a küfür ettim. Sanki bu tanımlamayı yapmamış olsa daha özgür olacakmışım gibi. Ya bende yada kaderde bir problem var. Haldun tamamen haklı.

https://www.youtube.com/watch?v=Ja9IUKElT5w

Hani oturduğunda ayaklarından birinin topuğunu birazcık havaya kaldırırsın ve yukarı aşağı bacağını sallarsın ya. Düşünmezsin bile. Kafanın içinden geçenleri tarif etmenin imkanı yoktur. Masanın üzerinde duran kül tabağına bakarsın. İçinde daha yeni söndürdüğün sigaranın dumanı savrularak tütüyordur. Zaman durmuş, odaklandığın tek şey sallanan ayağındır. Nedenini bilemezsin. Sadece tekrar edersin. Sonra bir şarkı çalmaya başlar. "Eureka!" Ayağın birden durur. Hayata dönmüşsündür. Başarısız olacağını bilsen bile o çok düşündüğün şeyleri gerçekleştirmek için ayağa kalkarsın. Sana bunu yaptıran o şarkı sürdüğü sürece başarısızlığın da, imkansızlığın da önemsiz olduğunu düşünürsün. Yanılırsın. Yanılmanın güzelliğine ve bir de şarkıların gücüne hayran olarak...

https://www.youtube.com/watch?v=nLN72sR9w0M

Sabahların sessizliğinden nefret ediyorum. Hiç huzurlu değil bana kalırsa. Anatomin sana çeşitli hormanlar salgılatırken, " uyanık ol oğlum şuurun yerinde değil, av olma " diye gaza getirirken, bahçeye konan serçelerin cıvıltılarını dinlemek huzur getirmiyor. Serçelerin hiçbir günahı yok. Onlar dünyanın en muhteşem ve masum canlıları. Modern insanlar olarak bizleri hipnotize edip açık av konumuna düşürmek için gelişmiş canlılar. Lanet olsun serçeler size. Bu kadar güzel ve muhteşem olmak zorunda mısınız ? Yada ben bu kadar paranoyak ve deli olmak zorunda mıyım ? Neyse.

https://www.youtube.com/watch?v=SoaAb5MnKtY

Suyu çıkmış salatanın içinde parlaklığını yitirmiş marul parçası gibi, tuşlarında kir tabakası oluşmuş bilgisayar faresi gibi, rutubetten parça parça kabarmış bodrum katındaki banyo tavanı gibi, üç günün ardından söküp atılan yara bandının ardında bıraktığı yapışkan iz gibi, tersten yakılmış sigaranın filtresi, baş aşağı konulmuş ketçabın kapağında kurumuş sızıntı gibi... Hiiiç iyi değilim unutulduktan sonra. Ama elbet bir gün...

https://www.youtube.com/watch?v=_zBwRDEFMRY

Bağlama sesi memlekettir. Kederdir, sevinçtir. " İşte bizim oralar " dediğin yerdir. Göğsüne doldurduğun havayı bir nefeste vermektir. Aşığının sesinin yerine saydığın sestir. " Ben Anadolu'yum " diyenlerindir. Bambaşka bir dildir. Kelimelere gerek yoktur. Neyse derdini anlatabilendir. Dertten anlayanların anlayabildiği bir dildir...

https://www.youtube.com/watch?v=f5kwsmMZhuE

Bir çift siyah gözde gökyüzünü görmek de var tabi. Sonsuz, uçsuz bucaksız. Öyle ki, insan içinde kaybolur. Hele bir de biliyorsa oraya ait olduğunu...

https://www.youtube.com/watch?v=KaeOyfcLPO8

Gri şehirlerin adamıyım, bunu çözdüm. Zaman ne durmalı, ne de hızlıca akmalı. Tam o anın insanıyım. Renkli, ışıl ışıl tabelalarla süslenmiş sokaklar yada simsiyah, kepenkleri kapalı dükkanlarla dolu caddelere soğuğum. Dengenin, sadeliğin aşığıyım. Kalabalıkların içinde sıkışıp kalmak da, tek başına yapayalnız durmak da sinirlerimi kabartıyor. Ahenk gerekli.

https://www.youtube.com/watch?v=Ohx9Ve7-GS0

İnsanların topluluk halinde yaşaması olayı bazen içinden çıkılmaz bir saçmalığa dönüşebiliyor. Sana göre senden olmak zorundayım. Sizden olmak zorundayım. Aidiyetim olmalı elbette. Aynı şarkıları söyleyip, aynı ekmeği yemeliyiz. Sevdiğimiz her şey aynı olmalı. Sokakta mikrofon uzatılmış işinden yeni çıkarılan arkadaş ne güzel söylüyordu patronuna. " Senin siyasi bayrağını sallamak zorunda mıyım kardeşim ? "

https://www.youtube.com/watch?v=erH_C2k_Mgg

Fark ettim de, bir çok kararımı geleceği düşünerek alacağıma, geçmişimi düşünerek alıyorum. Tecrübelerin aldığımız kararlardaki etkisi, hayallerimizden daha büyük galiba. Hayalci olmayı bıraktım. Sürprizlerle dolu bir dünyadayız. Şaşırmak şaşırtmıyor. Hayallerim gerçekleşmeyebilir. Olsun. Onların peşinden koşarken edindiğim tecrübeler beni ben yapıyor sonuçta. Ben olmak güzel mi ? Henüz bilemiyorum. Biraz daha yanılıp, şaşırıp, yaşayıp tevrübe edinmem gerekiyor.

https://www.youtube.com/watch?v=B4X4rdyXIEw