Kalbini kıranlara öfkelisin,biliyorum çok değer verirken,birdenbire az değer görmek incitti seni. anlıyorum anlamaz mıyım hiç ? ama sende anla biraz. hayat böyle insanlar böyle. gör biraz hiç yapmaz dediklerin, yapmaz dediğin şeyleri yapar hiç gitmez dediklerin, hiç gitmeyeceğini sandığın bir anda gider. ortada kalırsın. oysa onlar seni kırdıklarını sandıklarında, seni bambaşka biri yaptıklarında habersizlerdir bunu unutma; kırıldıkça değişirsin. bunu asla unutma seni üzmüş olanlar seni mutlu edenlerden daha çok yarar sağlamıştır sana. Bişeyleri yaşamak lazım bu hayatta.
Mesela mutsuzluğu,acıyı,özlemi yaşamak lazım. Hem hergün gülmek midir hayat ? Ne tadı kalır ki o zaman var olmanın? Hiç üzgün olmadan. hiç özlemeden yaşamak değersizleştirmez mi gülmeyi, birlikte olmayı ?
Tabi ki insan mutlu olmak ister daima. çünkü zorluklar bazen bunaltır insanı. hatta ne gariptir ki bazen mutsuzluktan miden bulanır hale gelir. işte o zaman vazgeçmek istersin yaşamaktan, var olmaktan. ama yapabilir misin? tabi ki hayır. cesaret edemezsin. çünkü ölmek için henüz o kadar cesur değilsindir. Günlerdir hatta haftalardır belkide yıllardır mutsuz olabilirsin. Ama arkadaş, ne olursa olsun umutsuz olmayacaksın. umudunu kaybedersen sahip olduğun ve olacağın her şeyi kaybedersin. umut ettiğin sürece var olacaksın ve umut ettiğin sürece zorluklara karşı sabredeceksin unutma ! sen sabrettiğin kadar kazanacak, isyan ettiğin kadar kaybedeceksin. Senelerdir mutsuz olabilirsin, belki daha da mutsuz olacaksın ama öyle bir gün gelecek ki her şeyin birden bire değişip güzelleştiğini göreceksin. o gün mutlaka gelecek. Şimdi hayata karşı diren. zorluklara karşı gücün yettiği kadar sabret.