![]() |
Cevap: Küçük itiraflar
Alıntı:
Peki sonra... O evlendikten sonra hic karşılaşmadınız mi? Sana karsi olan tavırları birden mi değişti. Genelde böyle durumlarda tek taraf kötüyü oynar benim bildiğim sizde kötüyü oynayan zaman ve aranızdaki mesafeler olmuş sanırım. Bununla ilgili bir anime izlemiştim zamanında buna benzer bir hikayesi vardı o geldi aklıma oradaki karakter sevdiği kadını elinde çocuğuyla görüyordu ve buruk bir tebessüm ile anime bitiyordu. Senin adına üzüldüm umarım şuan kendini iyi hissediyorsundur. Bende boş çıkmayım madem: Babam bir hafta öncesine kadar okuyorum biliyordu.Yalnız bu durumu hoş karşıladı bilseydim daha önce söylerdim. :D yada bana çaktırmamaya çalıştı. |
Cevap: Küçük itiraflar
Biri beni sinir edince sanıyor ki ağlayacağım ve acındıracağım kendimi. Valla öyle değil gülüp geçiyorum sadece. Hayat kısa çünkü. Ve de hakkını veririm gülmenin. :D
|
Cevap: Küçük itiraflar
Alıntı:
Hadi gülelim. :p |
Cevap: Küçük itiraflar
Alıntı:
|
Cevap: Küçük itiraflar
Kafam doluyken annemden mutlusu yok. Normalde işten kaçmanın yollarını arayan ben, kafam dolu olunca mutfağa giriyorum.
Hızımı alamazsam vileda falan da yapıyorum. Sonra dağınıksa odamı topluyorum. Annem, "..Zihin temizliği yine demi kızım, eline sağlık çok da güzel toparlamışsın ortalığı.." der. Bu ara yine öyleyim. Hayırlısıyla sınavım açıklansaydı. Çamaşır suyundan zehirlenecem az kaldı. ;s |
Cevap: Küçük itiraflar
ayla diye bir film vardı iş yerinden bir arkadaşımla gitmiştik film bitti bizde bittik ağlamaktan
çok duygusalım çok |
Cevap: Küçük itiraflar
Bu itirafta 5-6 yaşındayım muhtemelen, daha büyük olmamın imkanı yok ve her şey çok net.
Şimdi annem babam çalıştığı için bize yan komşumuz-o kadar yan ki bizim kapıdan onların kapıya yana doğru adımla geçiliyor- bakıyor. Apartmanın gözde çocuğuyum, herkes beni seviyor, kucaktan kucağa sevgi selleri falan. Neyse efenim bir gün duyuyorum ki bize bakan teyzenin yeğeni geliyor, benim yaşlarımda! Tabii bu haber beni önce çok etkilemiyor ama kız eve gelir gelmez bir anda herkes onunla ilgilenince ben tabii sinirleniyorum çünkü benim mekanımda başkası sevilemez!-çocukken psikopatmışım- Ben buna sinir oldukça kızarıyorum ve bir anda ateşim yükseliyor, kimse bir şey anlamıyor ama ben yanıyorum. Hatta keşke bulabilsem de o gün çekilmiş bir fotoğrafı atsam. Yatırıyorlar beni, soğuk bezler falan. Bütün ilgi bende ve zevkten dört köşeyim. Onlar beni hasta sanıyor yastayım hiçkimse bilmiyor gibi bir durum. Biraz benimle uğraşıyorlar mümkün değil düşmüyor ateş, ne yapsak ne etsek doktora mı gitsek derken yeğenini anası alıyor, ''abla biz gidiyoruz'' diyor. Hain yeğen kapıdan çıkar çıkmaz ben yataktan fırlıyorum ve oynamaya başlıyorum. :D Ateşimde hızla düşmeye başlıyor. Milyar yıl geçmiş hala bu anım dilden dile dolaşır ve tek konu, tek soru: Kıskançlıktan ateşini çıkarıp nasıl sonra düşürebildin, role nasıl bir girmek bu bacım? Not: Umarım çocuklukta kalmıştır bu özelliğim. Not 2: Her şeye rağmen ''canım kendim'' değilim de neyim? |
Cevap: Küçük itiraflar
Genelde şu şöyle biri deyince ön yargılı olduğum sanılır belki dışardan ama şimdiye kadar hiç sekmedi.Düşüncem neyse, tam da o kişi öyle biri oldu.Ya da bu kişiden yamuk gelir dedim yamuk yaptı yani.
|
Cevap: Küçük itiraflar
Alıntı:
Bilgi - İnanç - Eylem |
Cevap: Küçük itiraflar
Alıntı:
|
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 06:48. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.