Ahmet Kaya – Karanlıkta
 

Akşam olur karanlıklar çökende
Devriyeler adım adım gezende

Kar kaplamış solmuş güller görende
Sarılıp dallarını öpesim gelir

Sanki gökten kar yerine kan yağıyor
Kar altında üşümüş bir çocuk ağlıyor

Yaşlı gözleriyle bana bakıyor
Akan göz yaşını içesim gelir

İşte böyle karanlıklar içinde
Devriyeler adım adım gezende

Yar uykuda ben yine penceremde
Doğacak güneşi göresim gelir