Bir uçurumun başındayım
Uçsuz bucaksız evrenin
Pırıl pırıl parlayan
Ben yaşıyorum, ben seviyorum
Ben seviliyorum dercesine parlayan
Yıldızların altında
Kanadı kırılmış martı
Ağa takılmış balık misali çaresizim
Sevipte sevilmemenin burukluğunu
Kalbimi açtığım güzele kavuşamamanın
Acısını çekiyorum
İçime sığmayan duyguları dizginleyemiyorum
Bir an bir düşünceye saplanıyor
Derin dibi olmayan bir kuyunun
Karanlık boşluğun içinde kayboluyorum
Hayalin karşıma çıkıyor bir an
Uzanıyor ellerim, dokunmak istiyorum
Dokunamıyorum;
O an gözlerim doluyor ağlıyorum
İşte o an içimden gelen sese kulak veriyor
Seninle olmanın ızdırap
Sensiz olmanın ölüm olduğunu düşünüyorum
Ve herşeye yalnızlığa son diyorum
O uçuruma, sevdiklerime, sevenlerime
Parlayan yıldızlara veda ediyorum
Haykırıyorum yalnızlığı, ızdırabı
Ve seni iki kelimeyle terk ediyorum
SENİ SEVİYORUM