Bir bahar akşamı bakıyorum,
Sessiz ve kimsesiz yollara.
Adresini şaşırmış, insanlara.
Kimi nereden, nereye koşturuyor.
Acımasız ayakkabılarıyla, basarken sarmaşıklara.
Kimi nereden, nereye yapa yalnız;
Çaresiz bakışlar altında,
Kimi acımasız bizanyum sokaklarında.

Bir bahar akşamı bakıyorum,
Sessiz insanlara.
Çaresizlik içinde kıvranan,
Bükük boyunlara.
Elinden tutanı olmayan,
Yalnız insanlara.

Bir bahar akşamı bakıyorum,
Rehbersiz insanlara.
Çaresizlikten, koşuşturanlara.
Kederini içine atanlara, bakıyorum.
Adresini yitiren insanlara bakıyorum.

İnsanlar hep böyleyken,
Sen niye...