Uyumaya Gidiyorum

Mektup yazıyorum içimi döküyorum aklım sıra
Gözyaşımı dökmediğim saatlerde.
Sonra ise yakıyorum… Yakarken de izliyorum,
Yazılar yanmıyor okunuyor hala,
Ama zor tutunuyor yan yana duran harfler küllenmiş kağıtta.

Su bile kafamı yarıyor buz olup sanki,
Her şeyi kötü görüyorum.
Ben istemez miyim her şeyi iyi görmek,
Taşın bile etrafımı sarıp yuva olduğunu hissetmek.

Benimki beşinci mevsimi beklemek
Eee, o da gelmeyecek!
Kalbim nasıl bir elementten yapılı bilmiyorum
Beni bir nebze olsun rahatlatan gözyaşlarıma teşekkür ediyorum
Unutmak istiyorum unutulduğum gibi
Ya da uyutulmak istiyorum hiç uyanmamacasına.

Soranlara yapamadık anlaşamadık dedim.
Soranlara ayrıldık dedim, unuttum dedim soranlara,
Ben de başladım bunlara inanmaya,
Kandırdım kendimi,
Kimselere diyemedim her gece rüyamda gördüğümü,
Kimselere diyemedim
Sabahları uyandığımda içimdeki huzurun ondan olduğunu.

Yıllar geçti hiçbir şey değişmedi,
Bu mantık mı desem duygu mu desem kimseyi sevemedi
Gündüzleri yaşamak istemiyorum hep uyumak istiyorum
Çünkü onu orada görüyorum.
Orada gözlerinin içine bakıyor orada ellerini tutuyorum
Kısacası gündüzleri onu özlüyorum
Ya da daha da kısacası geceler gündüz bana
Gecelerde hayat buluyorum.

Beklenen özlenir, uzakta olan özlenir
Ama gelir bir gün o özlem biter benimkinin adı ne peki?
Nerelerde şimdi bilmiyorum yıllar önce evlenmiş dönmeyecek biliyorum
Peki şimdi bunun adı ne?
Ya bir insan hiç kendi kendine acır mı?
Hani her şeyin bir çaresi vardı bunu çaresi ne?
Neyse ben onu görmeye gidiyorum,
Ellerini tutmaya gözlerine bakmaya
Uyumaya gidiyorum…

Ümit Ermiş