Seni, seninle paylaşamayacak kadar çok seviyorum. Çabalama sakın anlamak için beni.
Benim derdim bendeki benleri, bendeki senleri seninle paylaşmak değil ki...

Öpüşlerimi saklamadım hiç dudaklarına. İçimi kıpır kıpır yapan baharla taçlanan papatyaların sarı göbeklerinde de dolaştı dudaklarım..

İstediğim için vardın hayatımda. Sana uyanan sabahlar katmak istediğim için, düşlerimde soktum seni koynuma.

İçimdeki melankolik adamı besledim yokluğunla...Bir kırmızı kadehin içinde boğuldum yalnızlığımla.Özlemek istedim seni, gecelerce uykusuz kalan bir erkeğin gözünü kapatıp rüyalara teslim olmasını istemesi gibi...

Seni tüm bencilliğimle sevdim...Sevilme ihtiyacımın cevabıydın sen...
Aşkın sendeki yansımalarıydı beni çeken.
Yankılanan sesimdi, sesindeki. Ben sevmenin bana ait olan kısmını sevdim...

Ayrılığın bir ahtapot gibi kollarını sardığı bir aşk istedim. Çünkü aşkı tüketecek kadar çok paylaşmak istemedim seninle...Paylaşıldıkça azalır tutku, paylaşıldıkça eskir aşk...İstemedim sıradanlığın gri ezikliğiyle renklenen bir sevdayı. Özeldi, özel kalmalıydı.
Özlemeliydim hep seni, istemeliydin hep beni. Kavuşamamanın, yoklukların devasa gölgesi olmalıydı üzerimizde...


Ben seni kavuşmak için değil, kavuşmayı özlemek için sevdim...
Öyle bir imza attın ki sol yanıma, gizli gizli dolaşıyorsun bedenimin her yanında...
Öyle bir yazıldım ki alnına, taşıyorsun gitsen de dünyanın öbür ucuna...
Buydu istediğim hayatıma anlam katan kadınım!!
ben sensiz, sen bensiz hep yarım kalacak bir yanımız.....