Ben tesadüflere inanmam.
Seninle karşılaşmamızın da bir tesadüf olduğunu sanmıyorum. Bir yerlerde daha biz doğmadan karar verilmiş seninle tanışmamıza, seni her şeyden çok sevmem ve hatta senin gitmene...
Keşke demiyorum. Çünkü bu olmalıydı ve olmaması tabiata aykırıydı. Seni sevmem gerekiyormuş ve sevdim; gitmen gerekiyormuş ve gittin. Hepsi bu... Sana da kızmıyorum, ikimiz de bize verilen görevi layığıyla yaptık sanırım. İnan hiç isyan da etmiyorum.
Çekecek çilem varmış, çekiyorum...