Bir varmış....
Bir yok............
Evvell zaman için de, çok zaman önce....
Herşeyden ve herkesden önce...
Kırmızı başlıklı Kız varmış.
Varlığı hayat, yokluğu yalanmış.Gözleri ve sözleri hayatı bağışlayan bir ilahmış.
Daha çok küçükmüş kendisi ve yüreği bedenine sığmazmış.Zaman zaman
ağlarmış, yitirilişin anısına...
Kendini şeytana sattığında küçüklüğü kalmamış, haykırışları dağlarda yankılanmış.
Yalvarışları sarmışken tüm hayatı, hayat ondan çalmış.Çalınmışlığın verdi açı tüm
varlığını sarmış, ağlamış.. Gerçek yada sahte,yaşlar gözlerden dökülmüş bir kere..
Kendini yanlızlığın acımasız kollarına bırakmış,günleri hiç saymamış.
Hatırladığı bir kaç anıyı asmış aynasına, aynadaki yansımasını tamamlamış en
sonunda.Küçük bir tebessüm düşmüş dudaklarına, yanakları ıslanmış kitapsızca...
Hatıralardan kaçmalımıydı yoksa boynuna mı asmalıydı, düşünüp durmuş umarsızca.
Kaçılabilecek kaç hayat kalmıştı ki yakınında. Hepsini kurutmamışmıydı umutların,
Kim dayanmıştı onun bu açlığına ?
Şimdi umutsuz bedenlerin dolaştığı bu şehirde, kendilerini bilmemenin verdiği
değersizlikle ve sessizce anılır olmuş.
Bir varmiş...
Bir yok......