Birbirlerini kardeş sanarak büyüyen iki gencin asklarini anlatan ve 17. yüzyilda
ortaya çiktigi sanilan Türk halk öyküsü. Konusu söyledir:
Bir kervan, yolda eskiya baskinina ugrar. Baskindan yalniz küçük bir erkek
çocugu sag olarak kurtulur. Bir aile tarafindan evlatlik olarak alinan çocuga
Kanber adi verilir. Bir süre sonra bu ailenin bir kiz çocugu olur, adini Arzu koyarlar.
Iki çocuk birbirlerini kardeş sanarak büyürler. Bir süre sonra aralarında ilgi
veyakınlık başlar. Kardeş olmadiklarını ögrenince de evlenmek isterler.
Arzu"nun annesi bu evlilige karsi çıkar ve kızını zengin bir tüccarla evlendirir.
Ama adam kisa bir süre sonra ölür.
Arzu ile kanber evlenmek için yeniden uığrasırlarsa da, anne engel olur.
Asıklar bir rastlantı sonucu birbirlerini bulurlar. Kavusmanin heyecaniyla ikisi de
bayilir. Sürekli olarak kızını izleyen kötü yürekli anne onlari gene ayırmak ister,
ama gençlerin çevresi su ile kaplandigindan yanlarina ulasamaz.
Az sonra iki sevgilinin gögüslerinden birer güvercin çikarak uçar ve böylece ikisi
de orada can verirler..