" Demedin. " deme !
Dedim...
Hemde, öyle çok dedim ki,
Suyu çıktı işte.
Çocuk oyunu oldu hayat.
Yerden o kadar yüksek ki umutlar,
Taş atıp düşürsem, paramparça olurlar...
Bırak kalsın.
Her şey, hayalinde güzel.
Dedim!
Bir umut, dedim...
Önüm arkam,
Sağım solum
Hep soğuk.
Ne yana bir adım atsam, senden daha uzak...
Nefesim yetmez inan.
Adını haykırıp sana koşmaya.
Biraz, yaklaş...
Dedim.
" Bir şeyi yüz kere söylersen, olur. " inancıyla, defalarca.
En güzel,
En sıcak,
En içten
Sözlerimi söyledim sana
ama Sana gelene kadar anlamını yitirdiler,
Sanırım...
Oysa, senin avuçlarına bırakmıştım kalbimi.
Kime sorsam " Kimde ? " diye, doğru tahmin etti.
Sen, ne kabul ettin ne de geri verdin...
" Sende. "
dedim,
Vermedin.
Gelmedin...
Madem gelmeyecektin, gözlerimi çözseydin !