Bir keresinde bir ortamda otururken arkadaşlardan biri şöyle demişti bir başkası hakkında : " Ya baksana kimse ile görüşmüyor bu kadar kişide bir anormallik olamaz herhalde kesin kendisinde var bir şey. " Geçen düşünürken aklıma geldi bu. Benim de iletişim kurduğum çok kişi yok. Acaba bende de mi bir anormallik var diye düşündüm. Bugün yine aklıma geldi, olup biteni tarttım. Bende bir anormallik yok. İnsanların iki yüzlülüğüne, iş ahlâkının olmamasına, önce birbirinin arkasından konuşup sonra aynı masada yiyip içtikleri fotoğrafın altına " Dostluk " yazmasına tahammülüm yok. Ve tek bildiğim şu şehirde kapısını çalacağım kimse kalmasa dahi sizden biri olmayacağım.