Hep aynı sessizIikIe geIiyor gece…
Hep aynı yaIan doIan masaIIarı dinIiyorum yine…
Hep aynı yüzIer, hep aynı sesIer peşimde…
AnIatamıyorum, inandıramıyorum kendime…
Sen benim yarım kaIan cümIeIerimsin…
Hiç söyIeyemediğim, söyIemediğim o sözIerim…
Sen benim hiç ısınmayan eIIerimsin…
Hiç unutamayan, unutmayan o kaIbim…

Sen benim eksik kaIan yerimsin…
Kapattığım pencereIer, güneşIere çektiğim o perdeIerim…
Sen benim hiç sevmediğim sessizIiğimsin…
Kaybettiğim yoIum, korktuğum karanIık, hiç tutamadığım o yeminIerim…
Sen benim terk ettiğim şehirIerimsin…
Düştüğüm çukur, uzanan eIIerim, hiç tutunamadığım gidenIerim…
Sen benim kovuIduğum cennetimsin!
Eğdiğim yüzüm, sövdüğüm aydınIığa hiç açamadığım gözIerim.