Hani,
Her gün yeni heyecanlarla doğan güneş,
Doğmaz olur ya.
Artık dalgaların şırıltısındaki türküler bile,
Bir şey ifade etmez.
Derdini bir türlü anlatamadığı
Gülün insafsızlığı,
Bülbülü hoş sedalar söylemekten bezdirir ya.

Yahud,
Kelepçeleriyle mutluluğu yaşayan bir mahkum,
Kelepçesiz de mutlu olabileceğini anlar ya;
İşte sevdiğim işte,
Sana yazdığım bu son şiirde,
Anladım ki,
O güneş yalnızca seni ifade etmiyormuş.

Yollarında görmeyeceksin beni artık,
Kaçamak bakışlarında ben olmayacağım.
Rahat uyu geceleri,
Artık pencerene bakmayacağım.
Yüreğimin yeminini gözlerim de dinleyecek,
Dedim ya ,söz vermişim bir kere ,
Adını anmayacağım.