Wushu (Çince: 武術; Pinyin: wǔshù) Çin savunma sanatlarının genel adıdır. Çin dışında genel de Kung Fu (Çince:功夫, Pinyin: gōngfu) olarak tanımlanan spor türleri de buna dahildir. Çince Kung Fu terimi beceri anlamına gelir; savaş sanatlarının dışında da herhangi bir alanda kullanılabilir. Buna karşılık Wushu Savaş Sanatı anlamına gelir.



Çin savunma sanatlarının kökeni tam olarak bilinememektedir.Efsanelere göre tarihi binlerce yıl öncesine dayanır; ancak bunları belgeleyecek yazılı kaynak bulunmamaktadır. Buna karşılık M.Ö 4. yüzyılda yazılmış olan Zhuangzi adlı kitapta savunma sanatlarından bahsedilir.

Efsaneye göre ilk savunma sanatı Sarı İmparator'un (efsaneye göre MÖ. 2698'de tahta çıkmıştır) geliştirdiği Jiao di'dir.Bu spor Zhou Hanedanlığı döneminde geliştirilen Jiaoli denilen güreşin atası olarak kabul edilir.

Bunun dışında günümüzde Taijiquan olarak bilinen stile benzer egzersizlerin Taocu rahipler tarafından MÖ. 6 yüzyıldan itibaren uygulandığı iddia edilir. Günümüzde popüler bir stil olan Shaolin'in kökeninin ise 5. yüzyılda yaşamış ünlü bir Budist rahip olan Bodhidharma'ya dayandığı söylenir.Bunların dışında günümüze kadar yüzlerce wushu stili ve binlerce form (taolu) geliştirilmiştir.
Tarihte ilk defa wushu terimi Güney Song Hanedanlığı döneminde yaşamış olan şair Yán Yánzhī (MS. 384-456)'nin bir şiirinde kullanılmıştır. Bugün ise Modern Wushu 1949'dan sonra Çin Halk Cumhuriyeti'nde geliştirilen bir gösteri sporunun adıdır.