İşte gittin!
Bir veda cümlesini bile çok görerek…
Yatağında gözyaşların ıslak
Sesini duvarlardan kazıyorum şimdi,
Bir nefesin bile kalmamış;
Yazık…
Aniden terk ettiğin odanın en kuytusunda…

Gittin işte!
Kokularını bile alıp gittin benden…
Bir meleği sevemeyeceğim artık!
Okşayamayacağım saçlarını
Kaybolamayacağım gözlerinin çakırlarında
Yazık…
Hayalin bile ağlayamayacak sensiz kalan yatağında…

İşte gittin!
Biliyor musun?...bilmiyordum bu acıyı
Bir anne yüreğinden kopuşu tatmamıştım hiç
Ellerimde gözyaşların hâla sıcak
Yüreğimde buz tutsa da sana olan kızgınlığım..
Yazık…
Rüyalarımdan bile kayıp gittin …

Gittin İşte
Bilmiyordun!
Evde çocuk ranzan
Oturduğun divan
Penceredeki kaktüs çiçeğin
Sarkaçta asılı bebeğin
Seni özleyip ağlayacak!....

İşte gittin!
Belki bir gün dönme hayallerin vardı geriye
Annem, babam, kardeşim diyerek
Kırılmış vazoyu tamir etme çabaların
Parçalar elinde bekleyeceksin boşuna
Yazık…
Yazık ki;hiçbir şey bıraktığın gibi kalmayacak…