Teselli



Kabullenmelerin telaşındayım şimdi


Bildiğim vazgeçişleri..
Aşkın umudu dedikleri
Yatağında ölü bulundu
Tek şahit çıplaktı üstelik..
Ve sen sınamak ister gibiydin
acılara bağışıklığımı..



Şarkılar öldü mutlu musun?


Anladım ki sevdanın zamanı kedere ayarlıymış
Ve bi hayli yüksekmiş keşkelerin duvarları..
Ya boynundaki ihanet madalyası ?
Uzaktan geçen gemilere el sallamak düştü artık payıma..
Kefenler biçiyorum kendimce kendime..


Sevdamın kıblesi yanlış yöndeymiş meğer..


Bu pişmanlığın gururu bükükmüş biraz
Acısı kalabalıkmış adaleti yetimmiş meğer..

Uzun nehirlerde yıkamalıyım şimdi anıları


Sancım en fakir karanlıklara bürünmeli..
Cesaretinin cüreti beni buruşturup atmadan.


Kaf dağı uzak değil biliyorum


Sırf bu yüzden
Ağlıyorum..
Hoşçakal...


Daha o gün anlamalıydım


Bu ilişkinin sonu olmadığını
Ne yapsak faydasız
“Senle ben biz olmuyor…”



Ne olursun bakma öyle


En az senin kadar karışığım ben de
En az çaresiz
Ve hiç olmadığım kadar yalnız…


Üşüyorum yanında bile


Mevsim kış olmuş farkında olmadan
Biz bahar sanarken dökülmüş yapraklar çoktan


Sana bir hatıra bırakıyorum



Bini benimle geliyor
Öpücüğünün kokusu tenimde
Gidiyorum ben
Hoşçakal