Hastalıkları iyileştirmek, hafifletmek ya da önlemek amacıyla başvurulan teknik ve bilimsel çalışmaların tümü, hekimlik. Tıp, hastalık ve ölümün doğal bir neden olduğunun anlaşılmadığı ve nedeninin kötü ruhlar gibi doğa üstü güçlere bağlandığı çok eski çağlarda, büyü ve dinle başlamıştır Bu dönemin tıp adamları olan büyücüler kullandıkları büyüler, anlaşılmaz sözler, danslar ve şarkılarla hastalar üzerindeki ya da içindeki kötü ruhları uzaklaştırarak ya da Tanrı’nın gazabından korunma kaygısıyla hastayı iyileştirmeye çalışırlardı.
Sümerler, Mısırlılar, Çinliler, Yunanlılar ve diğer topluluklar, hastalıkların kaynağının insan olabileceği üzerinde durarak insanı incelemeye başlamışlardır. İnsanın farklı bileşenlerden oluştuğunu düşünmelerini sağlayan inceleme çalışmaları sonucunda; ishal, çiçek, cüzam gibi bazı hastalıkları tanımlamışlar ve tedavi yolları geliştirmişlerdir. Orta Çağda Müslüman Araplar, İranlılar ve Türkler hastalarını iyileştirmek üzere hastahaneler açmışlar ve hekimliğe önem vermişlerdir. Yirminci yüzyıldan günümüze kadar büyük ilerlemeler sağlanan tıp, bulaşıcı hastalıkların önüne geçebilecek yöntem ve teknolojiyi geliştirmiştir. Günümüzde modern tıp; anatomi, psikiyatri, nöroloji, cerrahî, fizyoloji, biyokimya gibi çeşitli bilim dallarına ayrılmıştır.