Ben resim çizemem ki sevgili,
Beceremedim hiç.
Çöpten adam, çöpten kadın yaptım
Ve birde derme, çatma bir ev...

Damını kırmızıya boyadım.
Kapıya sıkıca bir kilit vurdum
Bahçesine; kiraz ağaçları,
Elma, erik ağaçları ve papatyalar ektim.

Ben resim çizemem sevgili,
Mutluluğun resmini kimse becerememiş
Ben mi çizeyim?..
Yok sorma bana; mutlumusun?.. diye

Çöpten adam, çöpten kadının,
Dudakları birbirine kenetlenmiş.
Oda da tavana kadar,
Kalpler uçuşuyor.
Çocukça bir resim işte...

Bu yaşta koşuşturan çocuklarımız,
Olamaz ya...
Sallanan bir koltuk hemen,
camın önünde duruyor
Ama daha vakit var
O yüzden şimdilik boş duruyor...

Biz çocuklar gibi,
Koşuşturuyoruz bu ufacık evde.
Kar yağmış, bir bahçe düşle
Elmaların sadece kırmızısı görünüyor
Papatyanın sarısı
Kiraza vakit var daha...

Ben resim çizemem sevgili, söyemiştim ya
Duygularım çizmiş olmalı...