Bir mavi gökyüzüydü yaşama dair kurduğum tek hayal....

Yemyeşil düz bir alan ve masmavi bir gökyüzünden oluşuyordu yalnız yaşadığım dünyam, gözlerimi kapadığımda. O sonu gelmez alanda tek bir ağaç ve altında dizlerim karnımda ben vardım sadece. Bundan öte hiç hayal kuramadım ya da planlayamadım yaşamımı...

Ve bir gün sen çıktın karşıma; sanki biliyormuşum gibi geleceğini, uzattım ellerimi, gözlerimse yemyeşil gözlerinde kalakaldım...


Sanki biliyormuşum gibi
Hazırdım gelişine
Ellerimle tutarım sandım
Uzandım gözlerine



Kendime ait bir yaşamdı yaşadığım. Kırıp, yakıp, yıktığım bir hayat. Utanmıyordum evet ama zaten beni ben yapanlar da bu yaşadıklarım değil miydi? Dokunamadım uzunca süre sana, bakmaya kıyamadım gözlerine. Gülümseyen gözlerinle ve uzattığın ellerine hayretle bakakaldım. "Hayatın bir özür borcu vardı bana" işte bekli de o sendin...

Ellerim temizdi oysa
Bunca kir benden değil
Pay almak istedim güzelliğinden
Niyetim kötü değil

İncittiysem özür dilerim bebeğim
Kirlettiysem özür dilerim


Kenarımın süsüyle meşgulken sen, ben yaşama nedenimin gözlerine bakıyordum... Sen pişmanlıklar içinde kıvranırken, bir tek gülüşüne ömür harcarım diyordum ben. Zaman geçip gidiyor derken sen, hayatım sende son bulacak diyordum gülümseyerek... Sen elinden gelen en fazlasını yapıp, "çok seviyorken" ben o kadarcık sevdayla sardunyalarımı suluyordum. Ve bilir misin sardunyaları yaşatmak zordur bir de yaz gecelerinde....

Yüzün sinmiş düşlerime
Lekeleri çıkmıyor gülüşünün
Suçu yıktın üzerime
Yargılıyor masumiyetin

İstemezdim böyle bitsin
Üzülmeni istemedim
Güç almak ister misin
Ellerimi göndereyim

İncittiysem özür dilerim bebeğim
Kirlettiysem özür dilerim




İncittiysem özür dilerim bebeğim, kirlettiysem özür dilerim........ Şayet bir gün, bir saat, bir dakika bile değil, bir an bile olsa mutsuz ettiysem seni..... Özür Dilerim