"Günümüzde iyi şair yetişmiyor" Laf!
Günümüz şiirinde, neredeyse bir kaç kelimeyle şair olmaya
özenen her ne kadar primci tacirler cirit atıyor da olsa,
diğer yandan; hatrı sayılır, kallavi, nitelikli, donanımlı, duyarlı ve hassas şairler de yetişiyor.
Bu tür derme çatma cümleleri kuranların,
Gülten Akın'dan, Nilgün Marmara'dan, Günseli İnal'dan ve Birhan Keskin'den haberdar olduklarını düşünmüyorum.
(Niye bu kadar sinirlendim bilmiyorum. Sanırım beni bu popüler kültür mahvetti.)

Sizi temin ederim, bundan yıllar sonra bahsettiğim tacirlerin (Kimlerden bahsettiğimi anladınız siz) esamesi okunmazken,
Birhan Keskin gibi zamanının ötesinde şairlerin
kırılgan şiirlerini bütün hassasiyetimizle okumaya devam edeceğiz.
Sorarım size; şu Birhan Keskin dizeleri eskiyebilir mi?

"Yenildim ben, unutuldum ve üzgün değilim inan.
Büyüktü çünkü onların dünya arzusu
Benim otların sesiyle kaplı kalbimden
Söktüm atımı söğüdün gölgesinden
Şimdi yol benim yeniden.
...

"Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun.
Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun."
duysun diyorsun, diyorsun da acaba duyan var mı...?