Kimseye zararım dokunmadı kendimden başka.. Ağladığım da oldu, korktuğum da.. “Eyvallah” demenin güzelliğini sevdim hep.. Kalbimin sesini de dinledim, mantığımı kullanıp kalbimin acısının sesini de… Yanlışlarımla, doğrularımla yaşadım..

“Eyvah” dediğim anlarım da oldu, “İmdat” dediğim çığlıklarım da… Ve bir kez daha anladım; Hayatın sadece benim istediklerimden ibaret olmadığını, ben diye başlayan planların içine bizi koymadıkça, yıkılan hayallerden ibaret olduğunu..

Aşkın sırrı, cehennemden korkmak, cenneti arzulamaktır; aşkın sırrı su yerine susuzluğu aramaktır.

vay be

ne yazı ama teşekkür ederim paylaşımın için @Maia aklıma pek çok şey getirdi